| Grein þessi birtist
upphaflega í Bílnum 1. tbl. 1996 þegar Renault Mégane kom fyrst á markaðinn.
Greinin er endurunnin og uppfærð.
Renault Mégane Renault 19 markaði ákveðin tímamót árið 1989. Mégane var nýr bíll 1995 sem þá leysti R19 af hólmi. Með R19 snéri Renault vörn í sókn á alþjóðlegum bílamarkaði. Sú sókn hefur verið látlaus síðan. Hérlendis mun Renault nú vera á meðal þeirra bíltegunda sem hafa hæst endursöluverð og, eins og flestir vita er Renault Mégane nú mest seldi
fólkbíll í Evrópu. Á það má benda að í Þýskalandi, en þar eru sagðir vera kröfuhörðustu bílakaupendur í Evrópu, eru seldir 2 Renault á móti hverjum einum Toyota. Með Renault 19 (1989) og síðan Clio, Safrane, Twingo og Laguna lauk Renault ákveðnum hamskiptum. Nýi Renault bíllinn er ekki dæmigerður franskur bíll heldur alþjóðlegur. Ágætt dæmi um þessa turnun er að í Mégane er flauturofinn í miðju stýrishjólinu en ekki í sprotanum fyrir stefnuljósin og varahjólið í hólfi undir plötu í botni farangursgeymslunnar en ekki óvarið í drullunni undir bílnum. Þar með eru þessar tvær frönsku sérvisku-tiktúrur horfnar og varla mikil eftirsjá í þeim. Nýi Mégane er 2. kynslóð Renault eftir hamskiptin og tekur við af R19. Þar með hefur númerakerfið, til aðgreiningar gerðum, verið lagt á hilluna en heiti komin í staðinn. Ekki fæ ég betur séð en að Japanir séu farnir að stæla Renault, t.d. með bílum sem eru sérstaklega framleiddir fyrir Evrópumarkaðinn. Öðru vísi mér áður brá! FORDÓMAR? Fordómar eru lífseigir enda eiga þeir sér oft ástæðu og alltaf uppsprettu. Fordómar gagnvart frönskum bílum eiga ekki við Renault lengur. 100 þús. km. prófun Bílsins á Renault Clio, sem nú (1996) hefur verið ekið rúmlega 200 þús. km, sýndi að gæði Renault eru jafn mikil eða meira en gæði japanskra bíla. Clio reyndist sterkbyggður og endingargóður bíll (í verðflokki 900-1200 þús. kr.). Reksturskostnaður Daihatsu Charade, sem einnig var prófaður 100 þús. km, reyndist umtalsvert meiri en Clio. Í Evrópu eru Renault bílar með bilana- og tæringartíðni vel undir meðaltali og endursöluverð yfir meðaltali enda á meðal mest seldu bíla. MÉGANE Í ÖRSTUTTU MÁLI Eftir fyrsta daginn við prófun er tilfinningin fyrir Renault Mégane, í mjög stuttu máli, þessi: Mégane kemur fyrir sjónir sem eitthvað nýtt og ferskt en ekki bara ,,ný leiktjöld". Það er ekki hægt annað en að dáðst að því hvernig tekist hefur að búa til merkilega mikinn bíl með lítilli fyrirferð og án þess að gera hann snubbóttan eða ljótan; þvert á móti er þetta smart bíll sem ber það með sér að hann er nýr - vekur athygli. Allur frágangur bílsins er fallegri og snyrtilegri en gerist og gengur. Mégane er skemmtilega lipur og snöggur en hefur samt sömu ,,Benz-eiginleikana" og Clio og því þægilegur. Maður hefur einnig á tilfinningunni að Mégane sé stærri en hann raunverulega er. Því valda m.a. hreyfingar bílsins og hljóðeinangrun. Það er ekkert ,,dósarlegt" við Mégane í akstri, útliti eða frágangi eins og suma smærri bíla. Þessi bíll virkar á mig, í fljótu bragði, eins og smækkuð útgáfa af BMW 300. Sætin eru sér á parti,
eistaklega þægileg. Mégane er meiri og þyngri bíll en Clio en minni og nettari bíll en Laguna. Í honum hefur tekist að sameina praktískan fjölskyldubíl og líflegan keyrslubíl og er það afrek út af fyrir sig. Nú er kominn skýr mismunur eða tröppugangur, á milli bílgerða hjá Renault, þ.e. Twingo, Clio, Mégane, Laguna, Safrane og Espace. Renault Mégane sker sig úr á meðal nýrra bíla, hann er áberandi öðru vísi en þessir stöðluðu meðalbílar, sem varla þekkjast eftir tegund, ekki síst uppbyggða gerðin Mégane Scenic. Persónulega finnst mér bíllinn fallegur, ekki síst vegna þess hve allur frágangur og handbragð er traustvekjandi, að ekki sé minnst á lakkið - hágljáann, sem gefur bílnum glæsilegt yfirbragð. Þótt merkilegt sé þá er 4ra dyra bíllinn ekkert síður sportlegur og töff í útliti en tveggja dyra 150 ha Mégane Coupé. KEPPINAUTAR Renault Mégane mun keppa við Toyota Corolla, Nissan Almera, VW Golf, Opel Astra, Honda Civic o.fl. Við samanburð á Mégane, Almera og Corolla skal bent á þeir tveir síðarnefndu eiga það sameiginlegt að vera framleiddir í Bretlandi. Mér finnst Mégane og Nissan Almera einna líkastir þótt Almera sé ekki eins nýtýskuleg hönnun og ekki jafn þægilegur bíll. Toyota Corolla finnst mér hins vegar dósarlegur í samanburði við Renault Mégane. HÖNNUNARÞRAUTIN ,,FJÖLSKYLDUBÍLL" Nýi Renault Mégane er fjölskyldubíll í verðflokki 1300-1500 þús. kr. Hann er mjög nýtískulegur í laginu og útliti án þess að stællinn rýri notagildið; þægindi og rými. Málamiðlunin hefur tekist mjög vel og getið af sér frísklegan fjölskyldubíl, sem mun verða nýlegur í útliti í langan tíma, auk þess sem hann hefur marga eftirsóknarverða kosti. Í fljótu bragði mætti ætla að mestum tíma bílahönnuða sé varið í að þróa tæknileg viðundur á borð við hraðskreiðustu sportbíla. Svo er ekki. Langmestur tími hönnuða fer í að hanna og endurbæta hinn dæmigerða fjölskyldubíl: Enginn önnur bílgerð þarf að uppfylla jafn ströng skilyrði; jafn mörg mismunandi sjónarmið, jafn ólíkar þarfir og jafn miklar væntingar - fyrir jafn lágt verð. Góður fjölskyldubíll, auk þess að vera sprækur, lipur, skemmtilegur, þægilegur, fallegur og sparneytinn, þarf, umfram allt, að vera rúmgóður en samt ekki stór og alls ekki þungur; hann þarf að vera bæði fólksbíll, flutningabíll og jafnvel sportbíll. Til að hann seljist þarf hann að höfða til hinnar hagsýnu húsmóður og þjóna einnig hégómagirnd og athyglisþörf karldýrsins. Þetta er því ekki einfalt mál. En er óðalsvagninn (station-bíllinn) þá ekki sjálfkjörinn sem hinn eini rétti fjölskyldubíll? Svarið er nei; hann uppfyllir sérþarfir en á móti kemur galli, öðrum verri. Einföld skýring: Ímyndum okkur 4 stór málmhjól á lítilli niðursuðudós. Þegar hún rennur á hjólunum myndast óþægilegur hávaði; dósarhljóð. Hafðu dósina svolítið stærri og dósarhljóðið magnast upp og verður meira þreytandi. Þar hefurðu óðalsvagninn. Frá þessari reglu eru þó undantekningar, sérstaklega þegar um dýrari bíla er að ræða. Og öllu þessu til viðbótar þarf góður fjölskyldubíll að uppfylla þarfir tveggja minnihlutahópa sem, því miður, vilja gleymast. Þar á ég annars vegar við börn en hins vegar gamalmenni, en börn og gamalmenni fylgja venjulegri fjölskyldu - jafnvel fyrirmyndarfjölskyldu (svo maður gerist nú kaldhæðinn). BÖRN OG .... Hvers vegna hata börn ákveðna bíla, sem fjölskylda hefur átt? Það skyldi ekki koma mér á óvart, og þá miða ég við mín eigin börn, að hataðasti bíllinn sé sá með djúpu sætin eða þunna lága aftursætið (sportbíllinn); börnin sáu illa út. Þegar börn sitja of lágt í bíl til að hafa góða útsýn þreytast þau fljótt, verða vansæl og gerast jafnvel bílveik. Þetta atriði þarf að hafa í huga við kaup á fjölskyldubíl, þ.e. að athuga setuhæð aftursætis. Annað atriði sem einnig snertir börn, sérstaklega smábörn í burðarstólum, eru dyrnar. Sé bíll tveggja dyra þurfa dyrnar að vera stórar og helst þarf að vera hægt að lyfta setum framstólanna, eða renna stólunum fram (eins og í tveggja dyra Clio), eigi að vera auðvelt að koma barni fyrir í barnastól í aftursæti. Sé bíllinn 4ra dyra þurfa afturhurðirnar að opnast vel og dyrnar að ná aftur að sætisbaki til að auðvelt sé að ná til barns í barnastól. Hvað þetta
varðar er merkilega mikill munur á bílum eftir gerðum og tegundum og því fyrirhafnarinnar virði fyrir barnafólk að pæla í þessu við kaup á bíl. Í 4ra dyra Renault Mégane eru þessi mál í góðu lagi; börn munu kunna vel við sig í bílnum, auðvelt er að athafna sig með barnastól og frá og með árgerð 1998 er Mégane fáanlegur með innbyggðu barnasæti eins og Renault Laguna. Renault Mégane er fremur stuttur en hár bíll. Hæð aftur- og framsæta er yfir meðallagi. Það þýðir að þægilegra er að setjast inn í bílinn og auðveldara að komast út úr honum. Fyrir aldraða skiptir þetta miklu máli og eykur gildi Mégane sem fjölskyldubíls. Taka má langömmu og langafa með í bíltúr án þess að eiga það á hættu að það valdi þeim heilsutjóni. Þetta sama atriði skiptir einnig máli fyrir fatlað fólk sem þarf að komast úr og í hjólastól. Öll þessi atriði eru enn hagstæðari í Mégane Scénic, sem er mun hærri, en sá bíll er reyndar ný útgáfa af Renault Espace, bílnum sem skapaði markaðinn fyrir rýmisbíla og eftirkomendur á borð við Chrysler Voyager o.fl. Munurin á Mégane Scenic og Espace, sem eru með sama hjólhaf og svipaðan undirvagn, er sá að Scenic er með boddí úr stáli en Espace úr plasti. VÉLBÚNAÐUR Mégane er framleiddur í fjórum útfærslum, fernra dyra fólksbíll með skotti (Classic), fernra dyra með afturhlera, tvennra dyra Coupé (sem nú fæst einnig sem blæjubíll) og sem rýmisbíll (Scénic Minivan en Opera er 4ra dyra lúxusgerð af Mégan Scénic). Vélar eru 1,4, 1,6 og 2,0 lítra, Energy-vélar með 8 ventla; 75, 90 og 113 hö en Coupé er fáanlegur með 2ja lítra 16 ventla vél (150 hö). Hér er 1,4 lítra vélin skráð sem 74,8 hö. Mégane er einnig fáanlegur með 75-113 ha dísilvélum. Mégane er með sama hjólbotn og Renault 19 að öðru leyti en því að hjólhafið hefur verið aukið um 40 mm í 2580. Það er sama hjólhaf og er á stóra Espace. Vélin er þversum og knýr framhjólin. Vél, gírkassi, drif og framhjólastell er ein eining; burðarrammi sem myndar framvagninn. Þessi hönnun hefur reynst vel. Á meðal kosta hennar er mikill styrkur og mikil hljóðeinangrun frá hjólum. Energy-vélarnar frá Renault komu á markaðinn um 1990. Þær hafa reynst sparneytnar og bila sjaldan. Með eðlilegri endurnýjun smurolíu/síu á 5000 km fresti, og endurnýjun kælivökva á 3ja ára fresti, endast þær hnökralaust a.m.k. 150 þús. km. án annars viðgerðarkostnaðar en vegna skipta á viftureim og kertum (60 þús. km.) og tímareim (100 þús. km.). Helsti kostur þessarar vélar er jafn gangur, sparneytni og snerpa. Minni vélin, 1,4 lítra, skilar sínum 75 hestöflum án þess að mögla og án þess að manni finnist að henni sé misboðið - hún þolir að snúast hratt, eins og 1,2 lítra Energy-vélin í Clio. Í Mégane virðist 1,4 lítra vélin vera eins og sniðin fyrir bílinn; hún virðist henta gírhlutföllum mjög vel, gefur bílnum gott viðbragð í borgarakstri en jafnframt togar hún áberandi vel á 4. og 5. gír, t.d. upp brekkur. Þrátt fyrir mikið álag hitnar vélin lítið. Skýringin er m.a. sú að kælikerfi Renault vélanna er afkastameira en t.d. kælikerfi í mörgum öðrum bílum með jafn stóra vél, t.d. eru nærri 6 lítrar á kerfinu en 3,5 - 4,0 lítra kerfi eru hins vegar algeng í japönskum bílum af svipaðri stærð. Dæmigert einkenni Renault vélanna nýrra er talsvert ventlahljóð í lausagangi. Eftir nokkur þús. km. akstur og fyrstu skoðun/stillingu hverfur þetta hljóð. Mér er sagt að ástæðan sé sérstök millibilsstilling, sem Renault notar, en hún á að gera það að verkum að kambás og ventilarmar slípi sig betur saman. Sel það ekki dýrara en ég keypti en staðreyndin er samt sú að hljóðið hverfur. Með 1,6 lítra 90 ha vélinni er Mégane Opera enn skemmtilegri, líklega einn sá sprækasti í sínum verðflokki. Fjöðrunin er með McPherson gormaturnum að framan en að aftan er þverbiti með hjólörmum og snerilfjöðrun eins og í R19 og Clio - þaulreynt kerfi sem klikkar ekki. INNRÉTTINGIN Þrenns konar kröfur þarf innrétting og klæðning í fjölskyldubíl, öðrum fremur, að geta uppfyllt: Innréttingin þarf að vera sterk, hana þarf að vera auðvelt að þrífa og sætin verða að vera þægileg. Um styrkleikann veit ég ekki annað en það sem reynslan af Clio hefur sýnt en í honum sér lítið á innréttingunni eftir 200 þús. km. Tauáklæðið á sætunum og hluta hliðarklæðningar í Mégane á að vera hægt að sápuþvo og þolir að gegnblotna við djúphreinsun. Sætin, sem varla verður sagt að séu efnismikil, eru engu að síður vel bólstruð og sérlega þægileg. Þau eru t.d. mýkri en í japönsku smábílunum. Framstólarnir eru með stillanlegan bakhalla og aftursætið tvískipt (60/40), bæði bak og seta. Maður situr þægilega í Mégane og innanrými er áberandi mikið sem gerir bílinn mjög þægilegan, t.d. er höfuðrými meira í þessum bíl, t.d. aftur í, en í flestum keppinautum. Sætin eru haganlega gerð, t.d. er innfelling á bökum framstólanna sem eykur fótarýmið aftur í. Fella má aftursetu og bak, að hluta eða öllu leyti. Eins og í Clio má kippa setunum úr með einu handtaki og getur það komið sér vel í flutningum. Í Clio má einnig smella bökunum úr en það er ekki hægt í Mégane og kann ég ekki skýringu á því. Geymslan, skottið, er mjög
stór, rúmar 348 lítra. Fremur hátt er upp í skottið, m.a. vegna hás stuðara og þröskuldar. Varahjólið er nú í skottinu, í botninum og öryggisþríhyrningurinn geymdur undir teygju í hlið þess. Lesljós eru inni í bílnum og ljós í skottinu. Handföng eru ofan við dyrnar nema hjá bílstjóra. Hanskahólf er stórt, í því er lýsing en ekki er á því lás. Bílbeltalásarnir í aftursætinu eru nú felldir inn í setuna og tolla þar í stað þess að vera á þvælingi. Bílbeltin eru einstaklega þjál og auðveld í meðförum. Þau eru búin sjálfvirkum forstrekkjara sem verður virkur við ákveðið högg. Reynslan sýnir að sá búnaður dregur úr hættu á meiðslum. Öryggispúði er í stýrishjólinu en það er með stillanlegan halla. Þetta eina atriði, samspil stillingar á stól og stýrishjóli, gerir það að verkum að mjög smávaxið fólk getur setið í eðlilegri stellingu undir stýri á Mégane og þarf ekki að teygja sig niður á pedalana. Stórvaxinn bílstjóri á heldur ekki í neinum erfiðleikum með að finna rétta stillingu stóls og stýris. Ég ætla ekki að fjölyrða um öryggisbúnaðinn frekar en vil þó benda á tvö öryggisatriði, eitt sem Renault hefur umfram aðra bíla og annað sem er vegna góðrar hönnunar. Í Mégane eru magnstillingar fyrir bíltækið í sprota á stýrishólknum. Bílstjórinn getur því hækkað og lækkað í útvarpi/græjum og skipt um útvarpsstöð án þess að líta af veginum og án þess að sleppa hendi af stýrishjólinu. Þetta er drjúgt öryggisatriði (aftanákeyrslur sýna það m.a.) og furðulegt að það skuli ekki vera komið í fleiri bíla. Hitt atriðið er að útvarpstækið/segulbandið er nú ofar í mælaborinu en áður. Það er einnig öryggisatriði. Í þessum Mégane RN 1,4 voru handvirkar rúðuvindur. Þær eru léttar en mér finnst að rafknúnar rúður eigi að vera í bíl á þessu verði. Samlæsingarnar eru með fjarstýringu. Ef til vill skiptir það ekki miklu máli, en í Renault Mégane er sérkennilega góð lykt sem eykur vellíðan en öllum nýjum bílum fylgir ákveðin lykt sem er æði misjöfn að gæðum. UNDIR STÝRI Mælaborðið virkar vel, mælarnir eru skýrir og greinilegir. Stafræn klukka í mælaborðinu lýsir jafnvel í sólskini. Stýrishjólið er í minna lagi en svert og grip gott. Vökvastýrið er hæfilega létt - þægilegt stýri sem leggur vel á. Kúplingin er léttari en maður á að venjast og gírskiptingin ekta Renault - auðveld, með tilfinningu, ratvís og traustvekjandi. Aðalljósin eru með hleðslustillingu, vísun þeirra er stillt með hjólrofa vinstra megin neðan við stýrið. Í þessum bíl er sama miðstöð og í Renault 19 og Clio, tæki sem blússhitar auk þess sem hægt er að vísa blæstrinum í nánast allar áttir. Sérstakur blástur er upp á hliðarrúðurnar. Í miðstöðvarblásaranum heyrist lítið fyrr en á mesta hraða. Þegar kaldast er á veturna þarf að setja spjald fyrir vatnskassann til að fá hámarkshitun frá miðstöðinni. Ástæðan er ekki sú að miðstöðin sé máttvana heldur sú hve kælikerfið er afkastamikið, þessi bíll getur dregið kerru eða tjaldvagn í fjalllendi t.d. eins og er í Alpafjöllum. Í akstri merkir maður strax að vindgnauð er óvenju lítið og grunar mig að það hafi með framrúðuhallann að gera og frágang karma. Hljóðeinangrun er áberandi góð. Fyrir bragðið virkar bíllinn stærri en hann er, líður auðveldar áfram - þægileg mýkt er einnig einkennandi. Vélin er lítilætið uppmálað, maður veit nánast ekkert af henni; bíllinn líður bara áfram, fyrr en gefið er hraustlega inn: Þá fer ekkert á milli mála að hún er til í tuskið; viðbragðið snöggt og hiklaust og hægt að rífa bílinn upp á gírunum. Þrátt fyrir þyngdina, en Mégane vegur 1020 kg, er bíllinn kraftmikill með 1,4 lítra vélinni. Viðbragðið 0-100 km mældist um 14 sek. Það segir ekki nema hálfa söguna því í þessum bíl er togkúrfa vélar og gírhlutföll stillt saman þannig að hröðunin er hlutfallslega mest á bilinu 20-80 km/klst í 2. og 3. gír en þá er bíllinn lygilega sprækur. Þetta er augljóslega gert til að gera bílinn sem liprastan í borgarakstri; létt kúpling og létt ástig á bremsur gera bílinn enn liprari. Þegar þetta kemur allt saman ásamt frábærum aksturseiginleikum er engin furða þótt Þjóðverjar kunni að meta þennan bíl og engin furða þótt hann sé mest seldi bíllinn í Evrópu. Þeir sem haldnir eru fordómum gagnvart Renault (en þótt ótrúlegt sé eru þeir enn á stangli) gerðu sjálfum sér greiða með því að skoða (og prófa) þennan bíl. Það er ekki hægt annað en að öfunda sölumennina hjá B&L af Renault Mégane: Svona bíl hlýtur að vera sérstaklega gaman að selja.
|
