|
Leitarvél:
Hægt
er að leita uppi valið efnisorð í textanum. Stutt
er á Ctrl-F og orðið skrifað í gluggann.
Brotajárn
nr. 24
Jeppadekk: Hvað
hefur reynslan kennt mér?
Fólksbíladekk:
Atriði sem skipta máli (algengustu mistökin við
val á dekkjum)
(Ath.
Af gefnu tilefni er vakin athygli á að textinn sem hér
birtist er svarið sem viðkomandi fær við spurningu
með tölvupósti. Það sem birtist í Bílablaði
Morgunblaðsins getur verið stytt vegna þess að rýmið
í blaðinu er takmarkað við ákveðinn stafafjölda).
Hvers
vegna eru íslensk stjórnvöld þau einu í
Vestur-Evrópu sem beita sér gegn fjölgun dísil-fólksbíla?
Sjá pistil L.M.J.
105
Dyntir í Peugeot 406 dísil Hdi 2,0
Spurt: Bíllinn er af árg ´99 og ekinn 250 þús.
Þar til nýverið hefur vélin alltaf farið
í gang á fyrsta starti. Nú er ekkert á hana
að treysta - hún er kannski heit og fer ekki í gang
fyrir en búið er að starta nokkrum sinnum. Síðan
fer hún strax í gang næsta morgun en svo ekki þegar
á að gangsetja hana næst. Hún fæst ekki
í gang nokkra daga samfellt en dettur svo allt í einu
í gang. Ég lét draga hann á verkstæði
umboðsins og þar datt vélin í gang næsta
morgun. Startarinn snýr vélinni eðlilega en tilviljun
virðist ráða því hvort hún fer í
gang. Vélin hefur einu sinni drepið á sér á
ferð. Fari vélin í gang gengur hún eins og
klukka. Hjá umboðinu áttu þeir í einhverjum
vandræðum með að lesa bilanakóða í
vélartölvunni. Kóðar voru í minninu, en
þeir hjálpuðu ekki að þeirra sögn. Rafkerfið
hefur verið yfirfarið og virðist í lagi. Nú
er mér sagt að vandamálið sé tölvan.
Mér skilst að hana sé hvorki hægt að bilanagreina
almennilega né laga og ný kosti meira en bíllinn.
Er einhver sem kann/getur greint tölvuna fyrir mig hérlendis?
Ef ekki, hvað er þá til ráða? Getur þetta
vandamál verið vegna einhvers annars en tölvunnar?
Svar: Af lýsingunni að dæma myndi maður gruna
svokallaðan toppstöðunema (crank sensor) um græsku.
Sá er eini neminn/skynjarinn sem bilar svona (stundum í
lagi og stundum ekki). Því er með höppum og glöppum
að sú truflun skrái bilanakóða í
minni vélartölvunnar. Eins og títt er um franska
bíla heita þessir hlutir öðrum nöfnum en
í annarra þjóða bílum. (Margir vita t.d.
ekki að dísilvélar í Peugeot eru framleiddar
af Indénor síðan 1958 - einum stærsta framleiðandi
dísilvéla í heimi). Toppstöðuneminn segir
vélartölvunni hvenær 1. sílindri er í
toppstöðu fyrir aflslag. Í þessari vél
er hann við kambásinn og nefnist "Cam Position Sensor.''
Þú gætir hugsanlega fengið hann hjá N1
eða í Stillingu fyrir hálfvirði (jafnvel frá
framleiðanda frumbúnaðarins). Annar skynjari er á
olíuverkinu. Hann gefur tölvunni til kynna hvort tími
olíuverksins sé stilltur fyrir kaldstart og nefnist "Rotor
(Cam) Position Sensor.'' Mun minni líkur eru á að
hann valdi þessum dyntum.
Varðandi vélartölvuna þá er mér
ekki kunnugt um neina viðgerðarþjónustu hér
innanlands. Það er þó ekki ástæða
til að farga bílnum af þeim sökum. Tölvuna
má fá bilanagreinda og viðgerða fyrir hagstætt
verð í Englandi. Þá þjónustu hefur
Varahlutalagerinn á Smiðjuvegi 4a (sama hús og N1-verslunin)
í Kópavogi veitt (Gunnar sími 587 0240/699 3737).
Reynist tölvan í lagi færðu hana til baka ásamt
lista yfir þá bilanakóða sem eru í minninu.
Sé tölvan í lagi greiðir þú einungis
flutningskostnaðinn. Varahlutalagerinn annast þessa þjónustu
fyrir flestar vélar- og drifbúnaðartölvur í
bílum frá Evrópu og/eða Asíu nema tölvur
sem stýra öryggisbúnaði ABS/Air-Bag og ESP (stöðugleikakerfi).
Bitaboxið bilað
Spurt: Er i vandræðum með Subaru E12 '96. Þegar
vélin hefur náð vinnsluhita fellur snúningurinn
sjálfvirk í lausagang og fær tekur ekki við
inngjöf (virðist ekki fá eldsneyti en bara loft við
inngjöf) og "check engine-ljósið'' lýsir.
Láti ég vélina malla í 2 til 3 min. fellur
nál hitamælisins um breidd sína, ljósið
fer og vélin gengur eðlilega. En um leið og nálin
á hitaamælinum fer aftur upp í eðlilega stöðu
byrjar ballið á ný og ljósið kviknar. Stilli
ég miðstöðina á fulla hitun virkar vélin
eðlilega eftir fáeinar sek. og er aðeins lengur að
falla aftur í sama farið. Þetta virðist eithvað
tengt hitanum en vélin hitnar samt ekki óeðlilega
og ekki sýður á kælikerfinu. Ég fór
með hann á Subaru verkstæði. Skift var um MAP-skynjara
en það breytti engu. Þeir tengdu vélina við
tölvu og prófuðu ýmislegt fleira en allt án
árangurs. Ég aflaði mér upplýsinga um
hvernig ætti að lesa vélarkóðana sem kveikja
"Check engine- ljósið'' og fæ kóða
54. Endurstillti tölvuna og prófaði en vélin
fór strax aftur í sama farið. Ég finn hvergi
hvað þessi kóði þýðir.
Svar: Í þínum bíl (3ja sílindra fjórhjóladrifinn
kassi) er kóði 54 vísbending um ófullnægjandi
bruna sem afgasmæling ætti að staðfesta. Ein skýringin
gæti verið, og passar við lýsingu þína,
að þjöppun sé ójöfn, jafnvel engin
eða alltof lítil á einum eða tveimur sílindrum.
Heddpakkning getur verið farin á milli sílindra, útventill
brunninn/brotinn o.s.frv. Þessi lýsing: "Virðist
ekki fá eldsneyti en bara loft við inngjöf'' - er vísbending
um að ekkert sog sé í vélinni (ventlar/pakkning
á soggrein). Byrjaðu á að taka kertin úr
og skoða þau. Séu þau áberandi ólík
útlits bendir það svartasta á þann sílindra
sem ekki er í lagi. Þjöppumæling ætti
að staðfesta það. Sennilega sleppurðu ekki við
að taka heddið af.
104
04
Glímt við truflaða fjarlæsingu
Spurt: Á Land Cruiser 90 '99 hættu allar 3 fjarstýringar
læsinganna að virka. Ég hef þegar endurnýjað
rafhlöðurnar og búinn sjá að öll öryggi
eru í lagi. Samlæsingarnar sjálfar virðast í
lagi en samt þarf ég að opna og læsa bílnum
með lyklinum. Hefur þú hugmynd um hvað geti verið
að?
Svar: Þegar fleiri en ein fjarstýring hættir samtímis
að virka berast böndin að viðtakara bílsins.
Sterkt utanaðkomandi segulsvið getur ruglað viðtakara
í bestu bílum. Þá þarf að endurforrita
hann fyrir fjarstýringuna. Hjá umboðsverkstæðum
Toyota er forritunin gerð með tölvu. Þeir sem eru
sæmilega tölvuvæddir og lesa ensku geta gert þetta
sjálfir með hjálp Netsins. Í þínu
tilfelli er slóðin: http://www.4wdmonthly.com.au/forum/showthread.php?p=702567
notaðu aðferðina sem "100 td'' lýsir. Nokkrar
tilraunir getur þurft en gengur með þolinmæði
og þá virka fjarstýringarnar aftur.
Galloper brennir sundur öryggi
Spurt: Ég er með Galloper '98 sem brennir sundur öryggi
fyrir mælaborðið. Við það verða allir
mælar óvirkir nema smurmælirinn. Þegar drepið
er á vélinni fæst hún ekki aftur í
gang með starti. Hvað getur valdið þessu og hvað
er til ráða?
Svar: Tæring í fjöltengi og prentrásum mælaborðs
og jafnvel í jarðsamböndum getur hækkað spennu
þannig að öryggi brenni sundur, m.a. öryggi fyrir
forhitun vélarinnar. Það getur verið nóg
til að hún fer ekki í gang. Til þess að
laga þetta þarf að yfirfara allar raftengingar, sérstaklega
megin-jarðsambönd (byrja á geymasamböndunum á
rafgeyminum sjálfum - hella á þau volgu vatni blönduðu
matarsóda, athuga síðann jarðsambönd sem
fest er í stellið í húddinu og undir mælaborðinu.
Jafnvel getur þurft að taka mælaborðið úr
og þrífa upp prentrásirnar og fjöltengið
með efni sem nefnist "Contact Cleaner'' og fæst hjá
N1 og á bensínstöðvum þess. Annað mál
sem snertir Galloper og oft veldur erfiðri gangsetningu: Þegar
skipt er um eldsneytissíuna gleymist oft að skipta um örlitla
síu sem er í inntakinu á olíuverkinu (hún
er oft full af óhreinindum hafi verið trassað að
skipta um aðalsíuna). Sé voltmælir í
mælaborðinu og hafi hann sýnt 16 volta spennu eða
hærri með vélina í gangi getur spennustillir
alternatorsins verið ónýtur.
Vökvi lekur úr Benz
Spurt: Ég á Mercedes-Bens E-320 4Matic '98. Ég
hef tekið eftir litlum polli undir honum á morgnanna. Vökvinn
er gulur á litinn. Ég get ekki séð að minnki
í neinu forðabúri. Hvaða vökvi getur þetta
verið?
Svar: Eini vökvinn sem er gulur í Benz er kælivökvi
- þ.e. frostlögur - en það er sérstakur
frostlögur fyrir M-Benz sem er ljós-appelsínurauður
á litinn.
103
Trooper-vandamál
Spurt: Ég er með Trooper 1999 sem lekur eldsneyti út
í smurolíuna. Verkstæði umboðsins er búið
að endurnýja spíssana, taka þá aftur
úr í tvígang til þrýstiprófunar,
skipta um eldsneytisdælu - en án árangurs en bíllinn
stóð fyrir utan hjá þeim í 10 vikur meðan
beðið var eftir eldsneytisdælunni!
Ég fékk þær upplýsingar á verkstæðinu
að það næsta sem þeir leggðu til væri
að taka heddið af og þrýstiprófa það.
Sú aðgerð átti að kosta um 200.000 krónur.
Mér fannst það of dýrt miðað við
fyrri reynslu og ekki síst vegna þess að umboðið
neitaði að taka bílinn upp í nýjan vegna
þess að vélin læki olíu!
Nú stend ég uppi með bíl sem er óseljanlegur
og fær ekki skoðun vegna olíulekans. Hefur þú
einhverja hugmynd um hvað gæti verið að?
Svar: Á sínum tíma var skipt um 3ja lítra
(ekki 3.1 lítra) dísilvélarnar í þessum
Trooper-bílum á ábyrgðartímanum á
kostnað framleiðandans, m.a. vegna vandamáls svipuðu
því sem þú lýsir. Mig grunar að
blásið hafi upp með spíssunum lengi. Það
veldur ójafnri og lægri þjöppun og mikilli sótmyndun
sem mettar smurolíuna sóti og dísilolíu
þar til hún virkar sem slípimassi í stað
smurefnis; stimpilhringirnir slitna eins og á smergil og þjöppuhringirnir
mest. Þótt spíssar séu endurnýjaðir
eru stimplarnir áfram óþéttir; þjöppun
of lítil; einungis hluti eldsneytisins brennur en afgangurinn
fer niður með stimplunum og blandast smurolíunni. Ekkert
breytist með því að endurnýja eldsneytisdæluna
eða endurbyggja heddið. Á vélaverkstæði
(t.d. hjá Kistufelli) myndi vera byrjað á að kanna
hvort blési upp með spíssum. Reyndust þeir þéttir
væri vélin þjöppumæld til að meta
hve mikið slit sé í sílindrum/stimplum. Sértu
heppinn getur nægt að brúnaskera og hóna (slípun
með steini) sílindra og endurnýja stimpilhringina.
Sértu óheppinn þyrfti að bora blokkina út
fyrir yfirstærð af stimplum (nýir stimplar og hringir).
Í því tilfelli máttu reikna með því
að renna þurfi sveifarásinn fyrir legur með minna
þvermáli. Sé heddið heilt máttu búast
við 700-900 þús. kr. kostnaði. Þú
gætir jafnvel fengið svona bíl í lagi fyrir
þá upphæð!
Audi A4 tímareim og reimskífubolti á sveifarási
Spurt: Ég á Audi A4 Avant, 1,8, árg. 2002 ekinn
114.000 km. Bíllinn hefur farið í gegn um allar þjónustuskoðanir,
m.a. var tímareimin endurnýjuð eftir 90.000 km. Fyrir
rúmum mánuði drap vélin á sér
á ferð. Við fyrstu skoðun reyndist viftureimin slitin
sundur en startarinn snéri ekki vélinni. Bilanagreining
með tölvu á verkstæði umboðsins sýndi
rangan tíma kambása. Frekari skoðun reyndist bolti,
sem heldur tímareimshjólinu á sveifarásnum,
hafi slitnað/brotnað. Jafnvel þótt umboðið
hafi skipt um tímareim á sínum tíma, segjast
forsvarsmenn verkstæðisins það ekki bera ábyrgð
á þessari bilun þar sem umræddur bolti sé
ekki losaður þegar skipt er um tímareim.
Af þessu tilefni spyr ég þig: Hver ber ábyrgð
á bilun sem þessari? Hefur þú heyrt af fleiri
svona bilunum? Veistu hvort það þarf að losa þennan
bolta þegar skipt er um tímareim?
Svar: Þar sem bíllinn er úr ábyrgð er
þetta ekki mál umboðsins, a.m.k. ekki í fljótu
bragði. Í neytendakaupalögum er "5 ára regla"
sem getur þýtt að ábyrgð gagnvart göllum
sé 5 ár á hlutum sem eðlilegt telst að
endist lengur en aðrir. Það gæti átt við
þennan bolta og gæti Neytendastofa staðfest það.
Ég hef ekki heyrt af fleiri svona bilunum - það þýðir
ekki að þær séu ekki fleiri. Þegar skipt
er um tímareim í 20 ventla Audi-vél eru tímareimarhjól
kambásanna tekin af til að endurnýja pakkdósir.
Hins vegar er ekki í verklagsreglum gert ráð fyrir
endurnýjun þéttingar á sveifarási
sem þýðir að ekki á að þurfa að
losa þennan ákveðna bolta.
Og nú er farið að spyrja mig um kæliskápa!
(ég sleppti Moggalesendum við þessari)
Spurt: Ég hef tröllatrú á að þú
eigir svar við öllu og byggi það á ófáum
krónum sem þú hefur sparað mér varðandi
útgerðina á bílnum. Ég flutti í
nýja íbúð í fyrra og lagði allt
gólfefni sjálfur. Þar á meðal forláta
flísar á eldhúsgólfið út í
hvern krók og kima.Ómerkileg bilun í kæliskápnum
sem er með stóru frystihólfi að neðan bilaði
þannig að hann varð að draga franm á gólfið.
Þegar ég renndi honum nýjum á sinn stað
tók ég eftir því að undir honum eru rúllur
eða hjól að aftan verðu en stillanlegir skrúf-gúmmítappar
að framan. Hálf erfiðlega gekk að ná skápnum
fram. Verra er að við það skemmdust flísarnar
- rispuðust af hjólunum sem virðast hafa staðið
föst, svo stórsér á flísunum. Er þetta
ekki galli í kæliskápnum sem ég á
að geta fengið bættann?
Svar: (Það vill til að ég á kunningja sem
gerir við kæliskápa) Nei - þetta færðu
örugglega ekki bætt: Þetta er ekki vegna galla heldur
skeytingarleysis af þinni hálfu. Á þínum
kæliskáp eru greinilega svokölluð rúlluhjól
að aftan, eitt hvoru megin, sem leika á ási sem fest
er þversum í botngrindina. Oft er botngrindin svo efnislítil
að hún gefur eftir vegna þunga matvælanna í
kæliskápnum, við það ganga hjólin
upp í grindina - geta ekki borið þungann. Þá
situr grindin á gólfinu að aftanverðu og skrapar
það þegar skápurinn er færður til.
Þakkaðu bara fyrir að steinflísar voru á
gólfinu (þær er oft hægt að slípa)
en ekki parket eða gólfdúkur sem þá hefi
eyðilagst. Í bæklingnum sem fylgir kæliskápnum
(og sem þú ert auðvitað fyrir löngu búinn
að fleygja, stendur örugglega viðvörun um að losa
skuli kæliskápinn áður en hann er dreginn fram
t.d. vegna þrifa.
102
Gallaðar dísilvélar í Nissan?
Spurt: Ég á Nissan Navara DC árg. 2003, gerð
D22 (38" breyttan). Á vefsíðunni www.nissan-navara.net
eru ekki fagrar lýsingar á gæðum Nissan-YD25-dísilvélarinnar
í Navara frá því síðla árs
2003. Mér er sagt að þessar vélar hafi verið
að hrynja, jafnvel stimplarnir gengið út úr blokkinni
eftir innan við 100 þús. km. akstur. Minn Navara er
kominn í 110 þús. km og hljóðið í
dísilvélinni orðið gróft og leiðinlegt;
mér er hætt að lítast á blikuna. Hefur
framleiðandinn/umboðið komið til móts við
eigendur vegna þessara véla og er eitthvað sem ég
gæti gert til að koma í veg fyrir að vélin
hrynji?
Svar: Gallar í Nissan dísilvélum eru engin nýbóla
- skipt var um 3ja lítra túbódísilvélarnar
í öllum nýjum Patrol á seinni hluta 10.áratugarins
á kostnað framleiðanda. Samt þóttu þær
reynast misjafnlega. Um það leiti forðaði Renault
Nissan Motors frá niðurlagningu með því
að kaupa hluti og yfirtaka stjórnun þess. Nú
skilar Nissan Motors meiri hagnaði en flestir aðrir bílaframleiðendur
á sama tíma og kvartanir vegna tæknilegra galla
fjórhjóladrifinna Nissan-bíla og slæmrar
þjónustu eru áberandi á Netinu. Samtök
eigenda hafa verið stofnuð af minna tilefni. Efst á blaði
er þessi YD25; 4ra sílindra túrbódísilvél
í Navara D22 (og D40 frá 2005). Ástæða
er til að nefna að YD25-dísilvélin, sem er með
tímakeðju en ekki reim, er hönnuð og framleidd hjá
Nissan (ekki Renault) og hún er einnig í nýja Pathfinder.
Reynslan af henni er slæm - eins og lesa má um á
Netinu. Af lýsingum tel ég ekki vera við umboðið
hér að sakast heldur við Nissan Motors og þá
stefnu þess að láta umboðin um að leysi vandamálin
á einhvern annan hátt en með bótum (ég
giska á að þannig sleppi það við kostnað
vegna galla en setji endurbætta hluti jafnóðum í
nýja bíla). Þótt þinn bíll sé
ekki lengur í ábyrgð ráðlegg ég
þér að hafa samband við þjónustudeild
IH og kanna hvort þeir geti ráðlagt þér
í þessu efni. Spíssar hafa bilað þannig
að þeir virka eins og leysir; - geislinn virðast skera
gat á stimpilkolla. Flestar aðrar bilanir eiga það
sameiginlegt að byrja með leka, annað hvort eldsneytis eða
vélarolíu, sem þá er merki um að ráðstafana
sé þörf strax. Besta tryggingin sem þú
getur keypt er að endurnýja smurolíu og síu
á 5000 km fresti og nota venjulega dísilolíu án
íblöndunar.
Slappur og eyðslufrekur Musso Sports
Spurt: Ég keypti nýjan Musso Sports árg. 2005 (pallbíl)
með 2,9 lítra 5 sílindra túrbódísilvél
og hef ekið honum 69 þús. km. Eyðslan mælist
minnst 16 lítrar í blönduðum akstri. Hef þó
komist niður í 13 lítra á láréttu
Suðurlandinu í logni með því iað fara
ekki yfir 80 km/klst. Eyðlan eykst í 15 lítra sé
hraðinn aukinn í 90-100 km/klst. Í mótvindi
minnkar vinnslan og eyðslan rýkur upp. Bíllinn er
35" breyttur; skipt var um hlutföll, hraðamælir
sýnir 5-6 km of lítinn hraða samkv. GPS-mælingu.
Ég hef verið óánægður með eyðsluna
frá því ég fékk bílinn óbreyttan
og tel að hún hafi ekkert aukist við breytinguna. Fyrir
15 þús. km var stillingu olíuverks eitthvað
breytt hjá umboðinu og mér fannst sú aðgerð
bæta vinnsluna og jafnvel minnka eyðsluna eitthvað en
nú finnst mér að sú endurbót sé
að ganga til baka. Hvað segir þú um þetta,
geturðu gefið einhver ráð? Er mengunarvarnabúnaður
að valda aukinni eyðslu? Eða á ég bara að
sætta mig við þetta ?
Svar: Þú þarft ekki að sætta þig
við þetta ástand. Musso Sports 2,9 lítra túrbódísill
var auglýstur með 129 ha vél hérlendis (túrbódísilvélin
er skráð óbreytt á Norðurlöndum sem
120 hö við 4000 sn/mín). Mig grunar að fiktað
hafi verið í mengunarvarnarbúnaðnum (EGR-kerfið
blokkað) og magnstillingu og tíma olíuverksins breytt
til að auka aflið um þessi 9 hö. Þetta er,
að sjálfsögðu, fúsk og gert án vitundar
framleiðanda bílsins auk þess sem þín
lýsing bendir til að fúskið hafi auk þess
verið af verra taginu. Vandinn er sá að þótt
þessar Benz-vélar í Musso séu með bestu
dísilvélum í jeppum eru þær ekki aflmiklar
í breyttum palljeppa af þessari stærð, hvað
þá á 35" dekkjum. Byrjaðu á því
að setja 30 punda þrýsting í dekkin og lokaðu
pallinum með hlíf eða húsi, sé hann opinn.
Fáðu hraðamælinn leiðréttan hjá
Fjallabílum (Stál og stönsum). Mældu þá
eyðsluna aftur og sé hún yfir 12 lítrum skaltu
tala við Guðmund Skúlason hjá Vélaverkstæðinu
Kistufelli og fá tíma olíuverksins leiðréttan.
Þeir kunna m.a. að stilla tíma á olíuverki
með "dropun'' sem er pottþétt aðferð.
101
ABS-bilun
Spurt: Ég er með Daewoo Nubira árg. 2000. ABS-læsingarvörnin
er óvirk. Byrjaði með því að ABS-kerfið
virkaði bara upp að um 70 km hraða þá kviknaði
ABS-ljósið og kerfið varð óvirkt. En virkaði
svo aftur á sama hátt eftir næstu gangsetningu.
Nú er kerfið alveg hætt að virka og ABS-ljósið
lýsir stöðugt. Mér er sagt að einhver hjólnemi
sé ónýtur eða sambandslaus, jafnvel að
ABS-dælan og/eða ABS-tölvan sé ónýt.
Get ég lagfært þetta sjálfur? Er hægt
að fá svona ABS-tölvu og hjólnema partasölum?
Svar: Lýsingin bendir til tvenns konar biluar: Í fyrstu
hefur ljósið kviknað við 70 km hraðamörkin
vegna þess að einn eða fleiri tannkransar við hjól
(teljarar) eru slitnir (ABS-nemarnir eru litlir spennar með mjög
sterkt rafsgulsvið. Vissar aðstæður, t.d. innilokaður
saltraki í bremsuskál getur gert það að
verkum að rafsegulsviðið eyði tönnunum á
teljarakrönsunum, myndar hvilft í þá þar
til einn eða fleiri hætta að rjúfa segulsvið
nemans). Þegar kerfið hætti alveg að virka hefur
bæst við bilun í hjólnema. Í Daewoo og
mörgum öðrum Asíubílum er ekki ABS-dæla
þótt þeir séu búnir ABS-tölvu.
Við höfuðdæluna eru 2 rafsegullokar innbyggðir
í ABS-hluta höfuðdælunnar og á hvorum enda
lokahússins eru loftnipplar fyrir hvorn rafsegulloka (grein).
Tölvubúnaðurinn bilar sjaldan en sjálfsagt er
hægt að fá vélartölvu á partasölu.
Hins vegar hef ég aldrei vitað til þess að hægt
sé að ná gömlum ABS-hjólnema heilum úr
og tel ólíklegt að partasali myndi reyna það.
Nemarnir eru til í umboðinu á hóflegu verði.
Áður en lagt er í kaup á nema/nemum þarf
að bilanagreina ABS-kerfið í akstri með tölvu
sem umboðsverkstæði hafa. Nemarnir eru af mismunandi gerð
fyrir aftur- og framhjól og hægri nemi passar ekki vinstra
megin né öfugt. Greiningartölvan sýnir hvaða
nemi/nemar eru óvirkir. Ónýta nema verður oftast
að brenna eða bora úr. Þegar þeir, eða
sá ónýti, hafa verið endurnýjaðir
mun kerfið virka aftur upp að 70 km hraðamörkunum.
Þá þarf að bilanagreina kerfið aftur með
tölvunni sem þá sýnir við hvaða hjól
tannkrans telur færri púlsa (minni hraða) vegna slits
eða annars agnúa. Í bílum með skálabremsur
að aftan er tannkransinn áfastur hjólnöf afturhjóls
(leguhúsi) sem þýðir að slitinn tannkrans
verður ekki endurnýjaður nema með öðru leguhúsi.
Að framan er kransinn áfastur ysta hluta driföxuls (rilluöxull)
en hvort tveggja ætti að vera fáanlegt á partasölu,
þ.e. hjólnöf og driföxull í heilu lagi,
og er kransinn í lagi ef ekki er sjáanlegt slit á
tönnunum.
Frjókornaofnæmi
Ábending: Undanfarið 30-40 daga tímabil mun meira
af frjóögnum hafa mælst í andrúmslofti
en oft áður. Þeir sem líða vegna frjóagnaofnæmis
hafa því ekki átt sjö dagana sæla. Í
loftinntaki miðstöðvar margra bíla er sérstök
sót-, ryk- og frjóagnasía sem þarf að
endurnýja t.d. árlega (sjá handbók). Síurnar
fást hjá umboðum auk þess sem N1 á inntakssíur
í flesta bíla. Þegar sían teppist minnka
loftræsti- og kælingarafköst miðstöðvarinnar.
Í þessu sambandi er einnig ástæða til
að minna fólk á takkann sem lokar fyrir ytra loftinntak
miðstöðvarinnar. Með takkanum, sem oftast er merktur
með örvum í hring, myndast lokuð hringrás
innilofts. Þennan takka ætti að nota þegar ekið
er í jarðgöngum, í gegn um gróðurbelti
og/eða mjög nálægt næsta bíl í
lest (pústið) og loft mettað ögnum, sóti
eða öðrum óhreinindum ekki inn í farþegarýmið.
Sé lokað lengri tíma fyrir útiloft myndast
móða innan á rúðum.
Amerískt farsíma-, leiðsögu-og útvarpstæki
Spurt: Ég flutti inn M Benz ML350 (2006) frá USA . Í
honum er síma-, áttavita- og leiðsögukerfi sem
þeir hjá Öskju (Benz-umboðið) segja að
erfitt sé að virkja fyrir Evrópu. Þekkir þú
eitthvað til þessa kerfis? Er erfiðleikum háð
að virkja þennan búnað fyrir Evrópu?
Svar: Það er yfirleitt ógjörningur - en með
fáum undantekningum varðandi síma. Þú
finnur ítarlegar upplýsingar um þetta mál
á www.leoemm.com. Velur Gagnabanka og leitar í Brotajárni
nr. 18.
100
Hraðatakmörkun fyrir stærri pallbíla
Spurt: Mér er sagt að ekki sé hægt að
flytja inn dísil-palljeppa frá Bandaríkjunum sem
eru af leyfilegri heildarþyngd 3500 kg eða mira vegna þess
að þeir þufta að vera útbúnir hraðatakmarkara
þannig að ekki sé hægt að aka þeim
hraðar en 80-90 km/klst. Mér er jafnframt tjáð
af einum innflytjanda að svona tölvubúnaður sé
ófáanlegur og því hafi innflutningur þessara
bíla stöðvast. Er þetta rétt?
Svar: Nei þetta er rangt - þeir sem halda þessu
fram hafa einfaldlega ekki nennt að leysa málið. Í
fyrsta lagi eru hér í notkun hjá fyrirtækjum
evrópskir pallbílar, t.d. frá VW, sem eru með
hraðatakmörkunum (að vísu ekki innsigluðum)
og þótt þeir séu stilltir á 90 km/klst.
er hægt að koma þeim bílum í 110 km/klst.
Sá búnaður er samþykktur af TÜV í
Þýskalandi. Hvað varðar amerísku pallbílana
þá getur hver sem er keypt tölvubúnað sem
inniheldur hraðatakmörkun og sett í bílinn (notaðu
leitarstrenginn SPEED LIMITER for F350 á Netinu). Frumherji yfirtók
starfsemi Löggildingarstofu á sínum tíma og
sér m.a. um að löggilda og innsigla tölvuvogir.
Ég get ekki séð neitt því til fyrirstöðu
að Frumherji löggildi og innsigli svona hraðatakmarkandi
stýribúnað. Þeir gera það ekki ókeypis
frekar en annað - en ég fæ ekki séð neina
tæknilega annmarka á því að leysa þetta
mál þannig að allir geti vel við unað, þ.m.t.
Umferðarstoffa! (Ath. það verður aldrei hægt
að takmarka hraða svona bíla nákvæmlega
við t.d. 80 eða 90 km/klst. Yfirvöld geta ekki komið
í veg fyrir að stærri dekk séu sett undir en
við það hækka hraðatakmörkin - enda verður
að gera ráð fyrir að þessum lögum sé
fylgt eftir með eðlilegri löggæslu - eða hvað?).
Steinolía í stað dísilolíu?
Spurt: Mig langaði til þess að spyrja þig
um muninn á hráolíu og steinolíu. Einnig
langaði mig að vita hvort að mér sé óhætt
að keyra mjög nýlega 600 hestafla, 16 lítra díselvél
með beinni innspíttingu á steinolíu ef að
ég set tvígengisolíu út í steinolíuna?
Get ég skaðað mótorinn eitthvað á því
að reyna þetta? Minnkun á afli? eða eitthvað
álíka?
Svar:Því miður get ég ekki svarað
þessari spurningu af neinu viti. Ástæðan er sú
að mér hefur ekki tekist að fá uppgefið hjá
olíufélögum hvaða efni það er sem nú
er selt hérlendis sem steinolía né hefur mér
tekist að fá tæknilegar upplýsingar um eldsneyti,
svo sem Cetan-tölu, annars vegar dísil/gasolíu og
hins vegar steinolíu. Því ábyrgist ég
ekki að eftirfarandi upplýsingar eigi við það
efni sem okkur er selt sem steinolía (engar upplýsingar
eru t.d. á vefsíðum olíufélaganna um
efnainnihald eldsneytis):
Dísilolía er eimuð úr jarðolíu við
230-350 °C en steinolía við 150 - 230°C. Cetantala
er mælikvarði á hve mikla þjöppun eldsneyti
þolir áður en kviknar í því vegna
þrýstings. Því hærri sem Cetan-tala
er því hærra hitastigi þarf til að kveikja
í eldsneytinu (því hærra þjöppunarhlutfall).
Cetan-tala dísilolíu er 53 en steinolíu 42-50.
Almenna reglan er sú að því lægri sem
Cetan-tala er því minnna er af vaxi í eldsneytinu.
Þess vegna hentar steinolía betur sem eldsneyti í
kulda en dísilolía og þess vegna hefur steinolíu
verið blandað saman við dísilolíu til að
koma í veg fyrir kekkjun (hér áður fyrr blönduðu
olíufélögin sjálf ákveðnu magni
af steinolíu út í dísilolíu á
áfyllingarstöðvum á haustin til að koma í
veg fyrir kekkjun í frosti. Nú er notað sérstakt
kemískt efni til að auka frostþol dísilolíu).
Af þessu að dæma á ekki að vera neitt því
til fyrirstöðu að nota steinolíu að öllu
leyti í stað dísilolíu - verði ekki vart
við gangtruflanir af völdum lægri Cetan-tölu. (Mismunur
á gildi Cetan-tölu jafngildir breytingu á tíma
innsprautunar). Því liggur beinast við að prófa.
Íblöndun smurefnis í steinolíu er óþörf
og eykur einungis mengun í útblæstri. Einhverjir
stór-sérfræðingar virðast
hafa gefið sér að minna vax-innihald steinolíu
(nefnist paraffínar í efnafræðinni) þýddi
að smureiginleiki steinolíunnar fyrir stál-í-stál-hluti
dísilkerfa væri minni en dísilolíu. En það
byggist á misskilningi - sé þörf fyrir smureiginleika
umfram það sem eldsneytið sjálft veitir fæst
það með brennisteini. Síðan 2004 hefur brennisteinsinnihald
eldsneytis á alþjóðlegum markaði verið
minnkað í þrepum samkvæmt fjölþjóðlegum
stöðlum. Stefnt er að því að brennisteinslaust
eldsneyti (0,015% hámark) verði fáanlegt í
Evrópu frá og með 1. jan. 2009 (var komið í
sölu í Bandaríkjunum frá og með síðustu
áramótum). Ástæðan fyrir brennisteinslausu
eldsneyti er að með því er hægt að nota
þriggja-efna-hvarfakúta í útblásturskerfi
dísilbíla sem þá, ásamt agnasíu,
eru orðnir mun umhverfishæfari farartæki en bílar
með bensínvéltalsvert og standast mengunarvarnastaðla
sem taka munu gildi 2010. En þetta þýðir að
sé einhverrar íblöndunar smurefnis þörfí
er það einungis í eldri gerðum dísilkerfa
með olíuverki. (Ég er búinn að aka einum
slíkum 150 þús. km. á dísilolíu
án nokkurrar íblöndunar og án merkjanlegra
áhrifa - enda eykst mengun í útblæstri með
íblöndun smurefnis - og mun vera ólöglegt).
En þyki einhverjum sem öryggi sé í því
fólgið er 0,5% íblöndun sjálfskiptiolíu
umhverfisvænni og hentugri en það jafngildir 0,5 lítrum
í 100 lítra af eldsneyti. Ítreka að þessar
upplýsingar eru birtar hér án ábyrgðar
- prófun með steinolíu gerir bíleigandinn á
eigin ábyrgð. Hins vegar er ástæða til að
leiðrétta þann misskilnings sem vart hefur orðið
við - að það sé ólöglegt að
nota steinolíu sem eldsneyti á dísilbíla.
Það er fullkomlega löglegt - hins vegar er ekki heimilt
að nota litaða dísilolíu á dísilbíla
fyrir venjulega notkun - en sumir hafa ruglað saman litaðri
dísilolíu og steinolíu.
Hvernig á forhitun að virka?
Spurt: Er með Galloper dísil, árgerð 1998 keyrðan
160.000 km hér fyrir norðan. Bíllinn gengur vel ef
frá er taldir erfiðleikar við gangsetningu í frosti
sl. vetur. Eftir að vélin er loks komin í gang er
gangsetning eðlileg út þann daginn. Mér var
ráðlagt að virkja forhitunina oftar en einu sinni og
hef prófað að forhita allt að 10 skipti þegar
kaldast hefur verið (reyndar virðist hitunin vara einungis um
3 sek. í einu) og standa olíugjöfina í botni.
Þetta virkar oftast en ekki alltaf. En þegar það
virkar kemur mikill svartur reykur með útblæstrinum.
Er ég að misbjóða vélinni eða er þetta
í lagi? Getur þú gefið mér betri ráð?
Svar: Án forhitunar í lagi myndast ófullkominn
bruni og mikil mengun og sót í útblæstri.
Glóðarkertin eru 4 og greinilega kominn tími til að
endurnýja þau. Þau færðu hjá hagstæðu
verði hjá N1 eða Stillingu. Fáðu Bílaverkstæði
Benna í Glerárhverfinu til að skipta um þau
- það getur þurft sérstaka aðferð til
að ná þeim úr án þess að valda
skemmdum á vélinni en þeir þekkja það
vandamál. Hafir þú viðnámsmæli
við hönd geturðu mælt hvort kertin séu í
lagi eða ónýt: Mælt er viðnámið
á milli spaðatengis og hedds (jarðar) en það
á að vera 0 ohm, sé allt með felldu. Ráðlegast
er að endurnýja öll kertin samtímis því
það hefur komið fyrir að oddurinn hefur brotnað
af gömlum kertum og jafnvel rústað vél. Þegar
þú kaupir kertin skaltu hafa skráningarskírteinið
með þér (framleiðslunúmerið) - það
eru tvenns konar glóðarkerti í Galloper eftir því
hvort vélin er 2,5 eða 2,7 lítra (en hvort tveggja
eru Mitsubishi-dísilvélar).
Steinolían enn og aftur .....
Spurt: Ég á Musso Sport árg. 2005. Er í
lagi að blanda steinolíu við hráolíuna
til að draga úr eldsneytiskostnaði og þá
hve mikið? Annað mál: Get ég notað litaða
dísilolíu í stað steinolíu á
Master-hitablásara?
Svar: Musso er með raðdælu (olíuverk) og gormaspíssa
en það er elsta gerð af dísilkerfi (fæst
ekki skráður hérlendis frá síðustu
áramótum vegna nýs mengunarstaðals). Margir
hafa árum saman blandað dísilolíuna til helminga
eða meir með steinolíu - löngu áður en
eldsneytisverð rauk upp. Þér er óhætt
að nota steinolíu eingöngu - en ég tek enga ábyrgð
á því hvort mengun í útblæstri
eykst. Vart hefur orðið við þann misskilning að
ekki sé leyfilegt að nota steinolíu á dísilbíla.
Engin lög banna það. Hins vegar er bannað að
nota litaða dísilolíu á önnur en ákveðin
tæki. Varðandi Master-blásara þá er hægt
að brenna í honum steinolíu eða (litaðri)
dísilolíu svo lengi sem þeim er ekki blandað
saman. Sé skipt af steinolíu yfir í dísilolíu
eða öfugt þarf að tæma geyminn alveg og láta
brennarann tæma leiðsluna áður en geymirinn er
fylltur af (litaðri) dísilolíu eða steinolíu.
Minnsta samblöndun veldur því að spíssinn
í blásaranum stíflast.
Sjálfskipting í Mondeo
Spurt: Ford Mondeo árg.'94, 2ja lítra vél og sjálfskiptur
ekinn innan við 140 þús.km. Yfirgírinn virkar
ekki. Er þetta alvarlegt? Er þetta vísbending um
skiptingu á síðasta snúningi? Skiptingin heggur
aðeins milli 1-2 og sé dregið úr hraða tekur
smá tíma þar til gírinn grípur aftur
við inngjöf.
Svar: Þarf ekki að vera ávísun á meiriháttar
viðgerð þótt allt sé til í dæminu
þegar þetta evrópska ZF-drasl er annars vegar. Í
þessari skiptingu eru rafsegullokar í stað spóluloka
í ventlaboxinu og í þá vill safnast málmsvarf.
Skipting ehf. í Keflavík (Ford-þjónustuumboð)
hefur lagað svona bilanir með því að yfirfara
og hreinsa ventlaboxið. Það er ekki dýr aðgerð.
99
Mbl./Bílar: 11. júlí 2008
Leó M. Jónsson vélatæknifræðingur
www.leoemm.com
Slysahættu stafar af
lélegum bílrúðum og ófullnægjandi
ísetningu!
Í bílum er tvenns konar rúðugler. Hliðarrúður
eru úr einföldu hertu gleri; sterku gleri sem brotnar í
mulning við högg (perlugler). Mulningurinn kemur í veg
fyrir að glerið skeri fólk. Í framrúðum
og flestum afturrúðum er hins vegar samlokugler; tvær
glerplötur og á milli þeirra er glær plastfilma
sem límir þær saman; svonefnt öryggisgler. Auk
þess að veita útsýn gegnir öryggisglerið
tvenns konar hlutverki sem öryggisbúnaður; annars vegar
ver fram- og afturrúða bílstjóra og farþega
gegn utanaðkomandi hlutum og hins vegar varnar framrúðan
því að fólk fari út í gegn um
hana við árekstur og slasist meira en ella. Því
gefur augaleið að framrúða þarf ekki einungis
að þola gríðarlegt högg heldur þarf
hún að vera rígföst og þétt í
falsinu. Styrkur samlokuglers þarf að standast ákveðna
staðla, - samlímingin þarf að vera þannig
að ákveðin eftirgjöf sé í rúðunni
án þess að gat myndist og um leið hætta af
beittum glerbrotum.
Hluti af burðarbúri
Glerfletir bíla hafa stækkað með árunum.
Flestir fólksbílar eru með sjálfberandi yfirvagn;
burðarbúr með hluta styrksins í gleri sem límt
er í föls. Rétt og fullnægjandi ísetning
fram- og afturrúðu skiptir því engu minna máli
en gæði og styrkur rúðunnar sjálfrar. Til
að stór glerflötur megni að verja fólk fyrir
áverkum, t.d. við árekstur eða veltu, þarf
rúðan að vera nægilega föst í falsinu.
Við ísetningu og límingu þarf sérþekkingu
enda þarf líming rúðunnar að þola
gríðarlegt álag.
Án framrúðu er ekkert gagn að loftpúðum
Fáir efast um gildi loftpúða sem slysavarnar. En skyldu
margir vita að framrúðan ræður gildi loftpúðans
farþegamegin? Púðinn í stýrismiðjunni
sprettur út úr henni og styðst við stýrishólkinn.
Púðinn farþegamegin sprettur lóðrétt
upp og styðst við framrúðuna þegar hann blæs
upp og að farþeganum. Eftir aðstæðum getur krafturinn
í púðanum valdið sprungum í framrúðu.
Sé rúðan ekki nægilega föst í falsinu
(límingin) og losni við höggið er ekkert gagn að
loftpúðanum. Af því leiðir að hlutverk
framrúðunnar sem öryggistækis er miklu meira en
margir virðast gera sér grein fyrir.
Gæði bílrúðu skipta miklu máli
Á einfaldasta hátt má segja að gæði
framrúðu ráðist af fjórum meginþáttum;
yfirborðshörku glersins, gæðum samlímingarinnar,
formi rúðunnar og gæðum límflatarins. Framleiðendur
bíla gera mismunandi miklar kröfur um yfirborðshörku
samkvæmt staðli. Því harðara sem yfirborðið
er því minna rýrnar gegnumsýn vegna áreitis
(af sandblæstri og/eða steinkasti). Léleg samlíming
getur myndað spéspeglun og rýrt gegnumsýn.
Rétt form, þ.e. rúða sem passar í bíl,
fellur jafnt í falsið allan hringinn. Jafnvel sterkasta lím
í heimi getur ekki fest rúðu nægjanlega sitji
hún ekki rétt í falsinu - sé hún
ekki af nákvæmlega réttri lögun. Taumur úr
keramísku efni sem myndar límflöt á jaðri
rúðunnar þarf að uppfylla kröfur gæðastaðals
- viðloðun keramiksins og rúðu ræður álagsþoli
límingarinnar.
Á markaðnum hérlendis eru kínverskar rúður
af viðunandi gæðum. En hér eru einnig seldar kínverskar
bílrúður sem ekki standast nein gæðapróf.
Þær eru mjög ódýrar og mjög hættulegar.
Tryggingafélög, sem greiða kostnað við flest
framrúðuskipti, eða Umferðarstofa, ættu að
taka upp tæknilegt gæðaeftirlit með framrúðum
sem öryggisbúnaði.
Þeir sem þekkja til í Kína vita að kínverskur
framleiðandi límir hvaða vottunarmiða sem honum hentar
á þá vöru sem hann selur, sé þess
krafist . Hann heldur sínu striki þar til seint um síðir
að svo ólíklega vildi til að opinber eftirlitsstofnun
tæki kærumál á hendur honum til meðferðar
- og kippir sér ekki upp við lítilfjörlega sekt.
Því þarf eftirlit í stað vottunarmiða.
Láttu ekki tryggingafélögin velja rúðu
fyrir þig
Því miður er slysavarnarþátturinn í
rekstri íslensku tryggingafélaganna 30 árum á
eftir tímanum (ég þekki það af eigin raun
eftir að hafa kynnst forvarnarstarfi sænska tryggingafélagsins
Folksam fyrir 1970). Mér er nær að halda að það
eina sem tryggingafélag semji um við rúðuísetningarþjónustu
sé verð, a.m.k. er mér ekki kunnugt um að nokkurt
tryggingafélag hafi á sínum snærum bíltæknimenntað
fólk sem geti haft eftirlit með gæðum rúðuísetninga
eða annarra viðgerða yfirleitt. Sá sem flytur inn
kínverskar draslrúður, sem kosta innan við 3000
kr. stykkið, er því eðlilega sá sem tryggingafélagið
hefur áhuga á að skipta við - því
það er einungis að hugsa um eigin hag í krónum
en ekki þitt öryggi eða annarra í umferðinni.
En þú getur gert kröfur. Framleiðendur bíla
gefa upp hvaða rúðuframleiðendur þeir viðurkenna
- þær upplýsingar eru meira að segja í
handbókum margra bíla núorðið. Framleiðandi
og staðalkröfur eru þekktar og þú þarft
ekki að láta bjóða þér ódýrt
hættulegt drasl. Nú er ekki von að bíleigandi
eigi hægt um vik að hafa eftirlit með því
að rúðan sem hann fær fyrir iðgjaldið og
sjálfsábyrgðina (6 - 10 þús. kr. er algengast)
sé óaðfinnanleg. En það er til ráð
við því. Bíleigandinn ræður við
hvern hann skiptir. Bíleigandi eða umráðamaður
velur verkstæði sem er sérhæft í bílrúðuþjónustu,
fær beiðni hjá viðkomandi tryggingafélagi
stílaða á verkstæðið og óskar
sérstaklega eftir því að í bílinn
sé sett rúða sem viðkomandi bílaframleiðandi
viðurkennir (viðkomandi bílaumboð getur oft gefið
upplýsingar um það). Ábyrgð á rúðu
og ísetningu er vissulega kostur þótt allir viti
að sá sem veitir ábyrgð getur hafa skip um kennitölu
þegar á ábyrgðina reynir. Orðstír
viðkomandi fyrirtækis sem það hefur aflað sér
með góðri þjónustu á löngum
tíma skiptir miklu máli.
Dýrar skemmdir
Það þarf ekki kínverska illa smíðaða
og illa passandi framrúðu til að valda þér
tjóni. Því miður er frágangur á
sumum framrúðum svo lélegur frá hendi bílaframleiðenda
(efnissparnaður) að farið er að leka með þeim
inn í bílinn eftir tiltölulega skamman tíma.
Vatnið fer niður með hvalbaknum að innanverðu, mettar
hljóðeinangrunina, sem ýmist er úr svampi eða
flóka, og sígur svo niður á gólfið
og gegnbleytir botnlag gólfteppisins sem ýmist er úr
flóka eða svampi. Það segir sig sjálft að
innilokaður raki við gólf getur valdið gríðarlegum
skemmdum á bíl. Oft eru fyrstu merkin um bleytu í
gólfi og leka með framrúðu meiri móða
innan á rúðum en var í bílnum upphaflega.
Á ákveðnu stigi getur rakamettun inni í bílnum
og frost utan hans valdið því að afturrúðan
brotnar vegna spennukrafta sem myndast þegar hitarinn í
henni nær ákveðnu hitastigi. Þær orsakir
hafa vafist fyrir sumum - en í yfirgnæfandi meirihluta
tilvika er ástæðan óþétt framrúða
og vatnsmettuð gólfteppi.
----------------------------------------------------
Þjöppumæling - lofthreinsun og loftsíur
Ath. Í Bílablaði Mbl. í dag (4. júlí
08) gerir prófarkalesari mér þann
grikk að breyta orðinu sílindri í hortittinn silinder
og fleirtölumyndinni sílindrum í sílinderum.
Þannig er búið að gera mann að enn meira fífli
en maður er og ekkert sem ég get gert annað en að
biðja lesendur afsökunar hér á vefsíðunni
minni. En þótt þannig sé búið að
spilla fyrir þeirri viðleitni minni að nota mælt
mál (frekar en Umferðarráðs-íslensku) og
íslenska það í mæltu máli sem fellur
að beygingarkerfinu, verður maður að taka því
sem hverju öðru hundsbiti og halda sínu striki.
Spurt: Hver er munurinn á þjöppumælingu bensínvélar
sem gerð er með verkstæðistölvu og mælingu
sem gerð er með þjöppumæli fyrir kertagöt?
Er um sams konar mælingu að ræða eða ber tölva
einungis saman þjöppu í sílindrum?
Svar: Enginn munur er á niðurstöðum eða nákvæmni
mismunandi aðferða við þjöppumælingu sé
rétt að þeim staðið. Jöfn þjappa
sílindra er mikilvægari en þjöppunin sjálf,
t.d. í kg/sm2 eða psi. Jöfnuðurinn er óskeikull
mælikvarði á ástand vélar. Með flestum
tölvum er hægt að mæla þjöppun á
tvennan hátt; annars vegar með því að tölvan
mælir straumþörf startarans við þjöppun
hvers sílindra þegar hann snýr vélinni án
þess að hún sé í gangi (þannig
mæling var ekki notuð um hríð en er nú farið
að nota á ný). Hins vegar er þjöppumælt
með því að tölva skammhleypir kerti eins sílindra
í senn þegar vélin gengur lausagang. Tölvan
mælir þá hve mikið snúningshraði vélarinnar
minnkar við að þurfa að "dragast með einn
dauðan.'' Þá breytingu á snúningshraða
getur tölvan sýnt sem afstæðan samanburð (þjöppukort)
eða umreiknað í þrýsting. Samanburður
á þjöppu segir nánast allt sem þarf um
slit, bilanir og skemmdir; annars vegar í stimplum, sílindrum
og heddpakkningu - hins vegar um ástand og virkni ventlabúnaðar
og soggreinar. Því liggur beinast við að beita
lekamælingu frá soghlið vélarinnar. Lekamæling
(vakúm-mæling) með greiningartölvu er nánast
ígildi þjöppumælingar. Vél í góðu
ástandi hefur jafna þjöppun í öllum sílindrum
- vél með tímareim sem hefur hoppað yfir tönn
er t.d. með ákveðið mismunarmunstur við þjöppumælingu,
sama gildir um leka heddpakkningu.
Þjöppumælar fyrir kertagöt eru einföld, ódýr
áhöld. Vandinn er sá að það getur verið
margra klukkustunda vinna að komast að kertum í vélum
nýrri bíla og því koma handmælarnir
varla að gagni nema í eldri bílum eða minni og
ódýrari, þ.e. með sjáanleg kerti. Til
þess að mæling með handmæli sé marktæk
þarf eftirfarandi: Öll kerti þarf að taka úr.
Lofthreinsara þarf að aftengja, kveikjukerfi er aftengt ásamt
bensíndælu (öryggi eða straumloka). Inngjöf
á að standa galopin (botngjöf) samtímis því
sem startað er og hver sílindri mældur þar til
nál mælisins er hætt að stíga. Niðurstaðan
er skrifuð á blað. Algengustu mistök við handmælingu
er að inngjöfin er ekki stigin í botn og mælingin
þar með marklaus.
Þegar finna þarf alvarlegri mekaníska bilun í
vél, kveikjukerfi eða eldsneytiskerfi er þjöppumæling
og afgasmæling þær tvær aðgerðir sem
mestum upplýsingum skila með minnstri fyrirhöfn.
Lofthreinsun
Í beinu framhaldi er ástæða til að minnast
á tvennt sem ræður miklu um virkni og slit brunavélar;
annars vegar síun ryks úr inntakslofti (loftsían)
og hins vegar "blóðhreinsunin'' sem á sér
stað í smurolíusíunni og við endurnýjun
smurolíunnar. Brunavél er jafnframt loftdæla - án
súrefnis verður engin bruni. Í andrúmslofti
eru tæplega 21% súrefni og því fara um 79%
af gagnslausu nitri (köfnunarefni) einnig í gegn um vélina.
Væri engin loftsíun yrði vélin vissulega öflugri
og sparneytnari en einungis skamma stund. Rykið, sem þá
kemst inn í sílindra, myndi valda margfalt örara
sliti. Því gengur misjafnlega að sannfæra bíleigendur
um að auka megi sparneytni og afl vélar með eins konar
galdraloftsíum (dýrum) - án þess að böggull
fylgi skammrifi, þ.e. að allur galdurinn sé einfaldlega
fólginn í minna viðnámi vegna minni síunar
og uppskeran verði ekki sparnaður heldur meira og örara
slit sem svo eykur eyðslu. Það hefur löngum talist
góð pólitík að spara hvorki í loft-,
eldsneytis-, smurolíusíu né smurolíu. Loftsíuna
endurnýja margir einu sinni á ári og oftar sé
bíllinn notaður þar sem rykmengun er mikil, t.d. í
miðborg Reykjavíkur, miðbæ Akureyrar eða á
malarvegum. (Með galdraloftsíum á ég við
KN-síur sem eru miklu dýrari en hefðbundnar loftsíur
frá FRAM, Purolator o.fl. en eiga að hafa það umfram
að endast lengur því hægt sé að þrífa
þær, eiga að spara eldsneyti og auka afl. Það
gerir loftsía einungis með minna viðnámi sem þýðir
að hún hleypir meiru af óhreinindum í gegn
um sig. Á netinu má sjá niðurstöður
mælinga á KN-síum og samanburð við hefðbundnar
síur. Þær eiga það sameiginlegt að
sýna minni síun með KN).
97
Má nota jarðgas (propan) eða hauggas (metan) á
dísilbíl?
Spurt: Ég heyrði í útvarpinu um daginn viðtal
við kennara í bifvélavirkjun sem kenndi breytingar
á bensínvélum svo þær mættu brenna
metangasi. Virtist mér sem það væri frekar lítið
mál og ekkert mjög dýrt. En er hægt að
breyta dísilvél líka?
Svar: Í um 40 ár hafa skólarútur, strætisvagnar
og flutningabílar, sem notaðir eru í þéttbýli
í Bandaríkjunum, verið knúin dísilvélum
sem ganga fyrir jarðgasi (sem er yfirleitt um 80% metan) í
stað dísilolíu. Þessi farartæki hafa verið
í stanslausri notkun, tugþúsundum saman síðan
um 1970. Mörg fyrirtæki hafa þróað og selja
búnað í samvinnu við dísilvélaframleiðendur
til að nota megi jarðgas í stað dísilolíu.
Það er fyrst og fremst gert til að draga úr loftmengun
í þéttbýli en útblástursmengun
frá stærstu skólarútum verður lítil
sem engin með jarðgasi og hvarfakúti. Jarðgas (natural
gas) er auðveldara eldsneyti að eiga við en hauggas (einnig
nefnt metan). Cetan-tala jarðgass (CN) er talsvert lægri en
dísilolíu sem þýðir að sjálfkveikipunktur
þess er of hár til að kvikni í því
af sjálfsdáðum í dísilvél, þrátt
fyrir mikla þjöppun. Vandamálið hefur aukist með
því að nýrri dísilvélar eru yfirleitt
með lægri þjöppun en þær eldri. Því
er notkun jarðgass til bruna í dísilvél talsvert
mál, m.a. vegna sérstaks kveikjukerfis sem setja verður
á dísilvélina. Sá búnaður hefur
þróast talsvert upp á síðkastið:
Nefna má breytingarbúnað frá fyrirtækinu
Westport, sem það hefur þróað í samvinnu
við Cummins, sem notar sérstakan innsprautubúnað
(rafspíssa) og síglóandi kerti úr keramiki
til að kveikja í jarðgasinu og jafnframt sem forhitun
við gangsetningu. Þetta kerfi má skoða frekar á
www.westport.com
Vandamálið við hauggas (metan), þegar dísilvél
er annars vegar, er að cetantala þess er enn lægri en
jarðgass. Því er enn erfiðara að viðhalda
bruna metan-gass í dísilvél en jarðgass, jafnvel
þótt notað sé sérstakt kveikikerfi -
hauggasið er því ekki jafn heppilegt og jarðgas,
enn sem komið er. Engu að síður er hauggas, sem auðvelt
er að nota í bensínvél, spennandi kostur fyrir
dísilvélar og einungis spurning um tíma hvenær
tæknin gerir kleift að nýta það einnig í
dísilvél. Framleiða má mikið magn hauggass
úr úrgangi frá landbúnaði, þ.e.
svína- og kúaskít (seyru), jafnvel með hjálp
jarðhita. Hauggasið krefst ekki ræktarlands eins og lífrænt
eldsneyti á borð við etanól þar sem það
verður ekki til fyrir líftillifun (fótósyntesu)
heldur vegna gerjunar sem örverur orsaka þegar súrefni
kemst ekki að. Framleiðsla hauggass raskar því
ekki lífríkinu né veldur hækkun á
verði matvæla. Hauggasið er jafnframt hreinna efni en
jarðgas og því haghvæmara í framleiðslu.
Hauggas má eima og framleiða þannig eldsneyti samhliða
afar verðmætum áburði fyrir jarðveg, þ.e.
endurvinna mikil verðmæti úr úrgangi. Hauggas
(metan) er þó ekki gallalaust frekar en flest annað;
hver rúmtakseining þess hefur einungis um 60% af orkugildi
jarðgass og sleppi það út í andrúmsloftið
eru gróðurhúsaáhrif þess umtalsverð
og framleiðsla þess mun alltaf takmarkast af umfangi úrgangs
frá heimilum og landbúnaði. . Frekari upplýsingar
um metan má lesa á www.metan.is
En hvað með Própangas?
Eldsneytisgas (Própangas/Kósangas) hefur verið notað
í stað bensíns síðan á stríðsárunum
og á tímabili upp úr 1960 ók stór
hluti fólksbíla í sunnanverðri Evrópu
á própangasi eða þar til dísilvélar
urðu hagkvæmari kostur. Búnaður til að breyta
bensínvél fyrir própangas, eftir gangsetningu með
bensíni, var fáanlegur fyrir flesta evrópska bensínbíla
og hann má nota fyrir metan (skiptir sjálfvirkt úr
bensíni í gas eftir gangsetningu). Stærsti framleiðandinn
var Weber á Ítalíu. Sjálfvirk innsprautun/íblöndun
própangass getur aukið afl túrbódísilvélar,
sé því veitt inn í soggrein/brunahólf
með svipuðum búnaði og notaður er fyririnnsprautun
nítrógass (hláturgass) í bensínvél.
Própangasið virkar sem brunahvati auk þess að vera
eldsneyti; - aflaukning getur verið 25-60% og sparneytni aukist
um 15-20%. Þá er miðað við 20% hlutfall íblöndunar
(af þunga) sem er algengast. Gallinn er bara sá að
hérlendis er própangas (einnig nefnt eldagas) dýrara
en í öðrum löndum og því afar ólíklegt
að borgi sig að nota það í stað bensíns
eða dísilolíu. Í júní 2005 var
própangas, samkvæmt sérstakri könnun minni
(Talstöðin), 68% dýrara hér en í Danmörku,
86% dýrara en í Bretlandi og 152% dýrara en í
Bandaríkjunum. Mér finnst ólíklegt að
verð á própangasi hafi lækkað hlutfallslega
síðan en fyrirtækið eina, sem flytur gasið
inn, var keypt af fjárfestingarfélagi í eigu eins
af umsvifamestu kaupsýslumönnum þjóðarinnar,
Bjarni Ármannsson, í ágúst á síðasta
ári. (Sjá frétt í Viðskiptablaðinu
21/8/08).
96
Þegar ekkert stöðvar lekann .......
Spurt: Var að velta fyrir mér. Ég var í basli
með að stöðva leka á vatnskassa í gömlum
Súbarú. Það var nokkuð myndarleg buna fram
úr honum þegar hann hitnaði. Ég prófaði
"góðan" vatnskassaþétti, en það
hafði lítið að segja.
Þá var mér ráðlagt að prófa
að nota kaffikorg - og það tókst svo vel að
enn er enginn leki, nokkrum mánuðum síðar. Oft
vill miðstöðvarkerfið stíflast þegar vatnskassaþéttir
er notaður, en korgurinn virðist engin skaðleg áhrif
hafa. Ég er að velta því fyrir mér af
hverju kaffikorgur virkar svona vel sem vatnskassaþéttir!
Svar: Þetta hef ég aldrei heyrt um áður. Mycket
för man höra för örorna trillar av,
segja Svíar. Ég auglýsi eftir því
hvort fleiri hafi bjargað sér með kaffikorgi og þá
hvort um fín- eða grófmalað kaffi sé að
ræða?. Netfangið mitt er leoemm(hjá)simnet.is
Hins vegar er ástæða til að nefna að ef leiðbeiningar
utan á ílátum væru oftar lesnar myndi koma
í ljós að einungis 1 af hverjum 10 vatnskassaþéttum
virkar með frostlegi og er þá yfirleitt ekki jafn góður.
Til að vatnskassaþéttir virki þarf oftast að
tæma kerfið af frostlegi og setja á það vatn
áður en þettiefnið er sett út í.
Það gæti skýrt þetta með kaffikorginn
að hann virkaði með frostlegi!
Miðstöðin hitar illa
Spurt: Miðstöð í Pajero '99 2,8 dísil hitar
illa. Hún skánaði dálítið við
að skola hitaldið með heitu vatni en ekki nóg. Getur
verið að heddpakkningin sé farin að leka og að
það sé vandamálið?
Svar: Þegar blæs með heddpakkningu út í
vatnsgang hitar miðstöðin stundum og stundum ekki eða
alls ekki og þá sjást loftbólur í
kælivatninu í yfirfallskútnum við inngjöf.
Líklegri orsök er að kælikerfið þarfnist
hreinsunar og endurnýjun kælivökvans. Á bensínstöðvum
fæst hreinsiefni (Radiator Cleaner) sem sett er út í
kælivökvann og látið vera á 1-2 klst. með
vélina í gangi og síða skolað út.
Sjáðu hvað það gerir fyrir miðstöðina.
Hiti hún áberandi betur þegar vélin snýst
2000 sn/mín en lausagang er vatnsdælan ónýt.
Alls konar viðvörunarljós
Spurt: Fyrirtæki okkar notar Dodge Sprinter sendibíl árgerð
05 með 2,5 lítra dísilvél. Nú þegar
búið er að aka bílnum um 65 þús.
km. tekur hann upp á því að drepa á sér
fyrirvaralaust. Stundum missir hann afl, einkum í votviðri
og á malarvegi. Stundum kvikna 3 ljós í mælaborði
(ABS, ESP og ljósið fyrir spólvörnina sem þá
verður óvirk. Stundum er eins og inngjöfin detti úr
sambandi í akstri og þá kemur jafnvel kolsvartur
reykur úr púströrinu. Það er búið
að reyna að bilanagreina kerfið með kóðalestri
en án árangurs.
Er þetta eitthvað þekkt vandamál í þessum
bílum?
Svar: Þetta er reyndar sami bíll og Benz Sprinter. Loftmagnsskynjarinn
hefur valdið gangtruflunum í þessum bílum (reykurinn).
Hjá umboðinu (Eskju) geturðu fengið leiðsögn
í því hvernig þrífa má skynjarann.
En um leið skaltu láta skoða og yfirfara rafkerfið
(raki og hristingur sem hefur áhrif á vélarafl
og barkalaus inngjöf, sem dettur út fyrirvaralaust, benda
til sambandsleysis milli brunastýringar (tölvu) og eldsneytiskerfis
- og þá er kóðalestur gagnslaus.
Eyðsluaukning vegna stærri dekkja?
Spurt: Hvað telur þú að eðlilegt að eyðsla
LandCruiser 120 dísiljeppa aukist þegar dekkjastærð
er breytt úr upphaflegri stærð í 33"? Mér
finnst 15,5-16 lítar á 33" dekkjunum of mikið
og þó ek ég sparlega innanbæjar. Bíllinn
er ekinn 53.000. (Veit að óbreyttir eru að eyða 11-12
innanbæjar).
Svar: Eyðsla bíls þarf ekki að aukast að ráði
við breytingu frá 29 í 33" sé drifhlutfalli
samtímis breytt (lækkað) þannig að vélin
vinni áfram, í venjulegum akstriu, sem mest á því
snúningshraðasviði þar sem togið hennar er
mest. Ég gef mér að í þínu tilfelli
hafi hlutfallið ekki verið læpkkað enda dýrt
og oftar en ekki sleppt sem þýðir að vélaraflið
nýtist ekki sem skyldi - þannig breytingar eru, því
miður, of algengar og þær tel ég vera fúsk
því þær gera bílinn sleðalegri og
auka ayðslu. Endurnýjaðu dekkin með upphaflegri stærð
og veldu vönduð dekk á borð við Toyo eða
BFGoodrich og eyðslan mun minnka.
Steindauður nýr rafgeymir 2 morgna í röð
Spurt: Er með nýlegan Kia Sorrento dísil sem mér
líkar því betur við sem ég á hann
lengur. En nú hef ég komið að honum 2 morgna í
röð með steindauðan rafgeymi. Ég keypti nýjan
eftir fyrra skiptið og gekk sérstaklega úr skugga
um að endin ljós hefðu gleymst á. Hver ands
getur þetta verið?
Svar: Þú er ekki einn um þetta vandamál nokkrir
eigendur Chevrolet Captiva hafa einnig lent í þessu. Þetta
er bilun í alternatornum, gölluð einstefnudíóða
(beinir) sem veldur því að skammhlaup er í gegn
um alternatorinn frá rafgeyminum sem þá tæmist.
Þetta er ábyrgðarmál og tekur um klukkustund
að skipta um alternator. Ég veit ekki hvort þetta stendur
í einhverju sambandi við að þessir alternatorar
fríhjóla (eru með bendix) til að spara orku. Þangað
til þú kemst að á verkstæði skaltu
aftengja mínuspól geymisins yfir nóttina.
95
Stuttur líftími ökuljósapera
Spurt: Ég keypti nýjan Nissan Qashqai í fyrra sem
mér líkar ljómandi vel við að einu undanskildu:
Þrisvar hefur þurft að skipta um peru í aðalljósi
á þessum stutta tíma sem ég hef notað
bílinn. Þótt mér fyndist þetta ekki
eðlilegt hjá nýjum bíl fór ég
bara á næstu bensínstöð og fékk
skipt um peru. Skömmu seinna gerðist þetta aftur - og
svo í þriðja skiptið fyrir skömmu. Þá
kvartaði ég hjá umboðinu (IH).
Þeir skiptu um peru, sögðust ekkert finna athugavert
eftir athugun en báðu mig um að hafa samband ef þetta
gerðist aftur. Þeir ætla víst að kynna sér
það erlendis hvort þetta sé þekkt fyrirbrigði.
Í fyrstu 2 skiptin "dóu'' perurnar hvor sínu
megin með stuttu millibili. Á ég að gera einhverja
frekari ráðstafanir?
Svar: Samkvæmt lögum um neytendakaup nr. 48/2003 hefur kaupandi
bíls 2ja ára tíma frá viðtöku til
þess að kvarta undan því sem hann telur vera
galla. Yfirleitt er það túlkað sem 2ja ára
ábyrgð gagnvart göllum í nýjum hlut. Lengri
tími sem bílainnflytjandi kann að gefa upp (3ja ára
ábyrgð eða 100 þús. km akstur o.s.frv.)
er viðbót, þ.e. lög nr. 48/2003 gilda fortakslaust
(jafnvel þótt þau séu meingölluð
þegar bílar eru annars vegar því þau
fjalla ekki um ábyrgð, sem slíka, né tiltaka
notkun bíls í km og jafnvel þótt í
.þeim séu ákvæði um 5 ára ábyrgðartíma
sem virðist eiga við heimilstæki frekar en bíla).
Þegar perur í aðalljósum eyðileggjast með
stuttu millibili myndi ég, sem tæknimaður, telja það
framleiðslugalla (öryggismál) sem beri að bæta,
- jafnvel þótt ekki hafi orðið vart við sambærilegt
vandamál í öðrum bílum sömu tegundar
hér eða erlendis. Þetta vandamál er ekki einungis
í Nissan Qashqai heldur virðist fylgja H7 halogen-perum í
aðalljósum, en þær virðast í sumum
tilvikum ekki þola hnjask og titring jafn vel og aðrar gerðir
halogen-pera. Ég hef ráðlagt fólki að skipta
um báðar perurnar samtímis þótt einungis
önnur þeirra sé ónýt og kaupa perur
af þekktum merkjum svo sem Bosch eða Osram. 3 aðalljósaperur
á ári er ekki ásættanlegur líftími,
að mínu mati, og því ástæða
til að athuga ástand rafkerfisins í þessum bíl,
sérstaklega þar sem hann er enn í ábyrgð.
Jafnvel þótt perur séu á meðal þeirra
hluta (slithluta) sem eru undanskildir verksmiðjuábyrgð
(smáa letrið) - er það miðað við að
stöku pera bregðist, þ.e. eitthvað sem telst eðlilegt
og aldrei skyldi útiloka þann möguleika að jafnvel
slithlutir, t.d. perur og bremsuborðar, geti líka reynst
gallaðir. Í þínu tilfelli myndi ekki teljast
eðlilegt að báðar perurnar eyðileggist með
svo stuttu millibili enda skapar það ákveðna hættu;
þú gætir orðið ljóslaus uppi á
Holtavörðuheiði í svarta þoku auk þess
sem gera má ráð fyrir því að bilanir
í rafkerfi bílsins gætu aukist meða tímanum,
sé rafkerfinu um að kenna.
Í svona tilvikum getur bíleigandi þurft að sanna
að um galla sé að ræða sé einhver fyrirstaða
hjá umboði/framleiðanda, t.d. vegna þess að
bilun í rafkerfi finnst ekki. Því myndi ég
ráðleggja ég þér að hafa samband
við Neytendastofu og óska
eftir aðstoð þeirra í þessu máli.
Þú getur sent þeim fyrirspurn á postur(hjá)neytendastofa.is
P.S. Eigendur Nissan Micra af árgerðum um og eftir 1995 þekkja
vel þetta vandamál (og því væntanlega
umboðið einnig).
LandCruiser sjálfskipting sem heggur
Spurt: Ég er með Landcruiser 100 dísil árg.
´02. Sjálfskiptingin heggur við ákveðnar
aðstæður, aðallega milli fyrsta og annars gírs.
Stundum er hún nánast eðlileg en stundum með þessar
tiktúrur. Mín spurning er þessi: Er þetta
þekkt vandamál með þessar skiptingar? Hvað
get ég gert?
Svar: Þessar skiptingar hafa ekki verið til neinna vandræða
- ég myndi flokka þær með þeim betri. Grunnbyggingin
er gömul, þekkt og sterk. Við hana hefur verið bætt
tölvustýrðu ventlaboxi. Það þýðir
að í stað spólulokanna eru rafsegulvirkir lokar
í ventlaboxinu sem eru viðkvæmari fyrir óhreinindum
svo sem málmsvarfi. Óhreinindi geta hafi komist í
skiptinguna, t.d. við mælingu á vökvastöðu
eða við endurnýjun vökva/síu. Þessir
hnökrar eru ekki fyrirboði um meiriháttar bilun en að
henni kemur sé viðgerð dregin. Öll Toyotaverkstæði
hafa tölvu til að lesa bilanakóða skiptinga og sjá
strax hvort ventlaboxið virkar eðlilega. Það er ekki
mikil aðgerð að taka ventlaboxið niður og þrífa
það. Endurbygging svona skiptingar er hins vegar stórmál.
94
"Ekki er bagi að bandi né byrðisauki af staf''
(máltæki frá því
menn bjuggu sig út í erfiðar vetrarferðir fyrir
daga bílsins).
Undirbúningur ferðalags
Margir trúa því að bílar séu orðnir
svo tæknivæddir að eigandi geti ekkert gert við
bíl að gagni. Sumir trúa þessu svo bókstaflega
að þeir uppgötva ekki fyrr en ljós kviknar í
mælaborði að vélin er smurolíulaus (og jafnvel
úrbrædd). Öðrum hentar að trúa þessu
sökum leti. Að vísu erum við orðin of fín
með okkur til að leggjast í allra augsýn og skoða
undirvagn bíls (en þá sést hvort vatnskassi
lekur, olíuleki, eldsneytisleki, lek stýrisvél,
brotinn eða lekur dempari, skemmdir á pústkerfi o.fl.).
Þeir sem dysmast yfir því hve dýrt sé
að "láta smyrja'' þótt fæstir bílar
séu með smurkoppa núorðið og einungis endurnýjuð
olía/sía og bætt á vökvageyma, gleyma
gjarnan mikilvægi þess eftirlits sem framkvæmt er
á betri smurstöðvum. Eigandinn er látinn vita
sé komið að endurnýjun einhverra hluta öryggisbúnaðar
svo sem bremsa, dekkja, dempara auk þess sem pústkerfið,
kælikerfi (hosur), geymir/geymasambönd, reimar og fleira
er skoðað. Þar sem þjónustan er best er t.d.
mældur og jafnaður þrýstingur í dekkjum.
Hér eru nokkur minnisatriði fyrir þá sem
eru að undirbúa lengri ferð:
- Vertu varkár, þrátt fyrir streitu, þegar
þú fyllir eldsneyti á bílinn. Það
er að vísu hægt að fá hjálp frá
olíufélögunum til að soga bensín eða
dísilolíu upp úr geymi dísil- eða bensínbíls
en það kostar 26 þús. kr. að fá
hjálparbílinn á staðinn! Þegar bensíni
er dælt á dísilbíl og uppgötvast (vonandi)
áður en skaði hlýst af, þarf að ná
bensíninu af. Það kann að vera flóknara
mál en í fljótu bragði mætti ætkla
- í stútum sumra eldsneytisgeyma er sérstakur slöngulás
til að ekki sé hægt að stela úr honum. Þá
er að kanna hvort aftöppunartappi er neðan á geyminum.
Sé hann ekki til staðar en eldsneytisdælan ofan í
geyminum getur þurft að opna lok ofan á geyminum og
dæla þannig upp úr honum t.d. með borvélarknúinni
sogdælu (ekki er hægt að soga í gegn um dæluna
framan við síuna nema kunna að gangsetja hana með
straumlokunn). Sé dælan í húddinu er lögnin
opnuð framan við síu og sogað úr geyminum.
Þegar búið er að ná því sem
næst af geyminum þarf að endurnýja eldsneytissíuna
og setja sérstakt hreinsiefni á geynminn (250 ml. brúsi)
og fylla síðan með dísilolíu. Efnið
gerir það að verkum að leifar bensíns sameinast
dísilolíunni og brenna með henni án þess
að skaða vélina.
- Farðu af stað með fullan geymi af rúðuvökva
og hafðu a.m.k. 2ja lítra til viðbótar í
skottinu (í handbókinni er sýnt hvar áfyllingin
er).
- Hafðu bitjárn (t.d. skæri eða hníf sem
ekki er hættulegur börnum) í stokknum á milli
framsætanna þannig að þú getir skorið
sundur bílbelti í neyðartilviki.
- Hafðu með þér snærisspotta - það
er aldrei að vita hvenær hann kemur að gagni. Þótt
undarlegt sé fæst hann yfirleitt ekki á bensínstöðvum.
- Keyptu þér sæmilega öflugt vasaljós
eða handlugt til að hafa í bílnum til öryggis
en ekki sem leikfang handa börnunum.
- Keyptu þér útdraganlegan felgulykil (fást
á bensínstöðvum) sem passar á 19 og 21
mm felgurær. Með honum geturðu örugglega losað
hjól ef dekk springur (punkterar - sértu fyrir norðan).
- Skoðaðu varahjólið, í því á
að vera 50 psi þrýstingur. Kannaðu um leið
hvort tjakkur og sveif eru á sínum stað og kíktu
í handbókina - en þar er sýnt hvar setja
á tjakkinn undir bílinn (og hvar ekki).
- Athugaðu hvort báðir geislar ökuljósanna
lýsi; hvort afturljós lýsi og hvort bremsuljósin
virki.
- Suma bíla má ekki draga (handbókin) en þurfi
að draga bíl fylgir mörgum bílum ugla til að
skrúfa í stuðara. Yfir skrúfgatinu er plastlok.
Hafðu í huga að flestar þessar uglur eru með
öfugum skrúfgangi - til að átakið losi þær
ekki.
- Áður en þú ferð af stað með kerru
skaltu ganga úr skugga um að afturljósin á
henni virki og að öryggiskeðjan á beislinu sé
til staðar, í lagi og rétt notuð.
- Hafðu í huga að öryggi bíls eykst sé
þyngd flutnings flutt af bíl yfir á kerru. Sé
kerra í eftirdragi er löglegur hámarkshraði 80
km/klst en ekki 90 km/klst.
- Kerra eða aftanívagn fyrir meiri leyfilega heildarþyngd
(kerra + farmur) en 750 kg er skoðunarskyld; hún á
að vera búin bremsum; hana má ekki draga hraðar
en 80 km/klst og bílstjórinn á að hafa aukin
réttindi (eldra prófið eða meirapróf sé
kerran hlaðin þannig að hún vegi meira en 750 kg).
Þetta tvennt gildir einnig um bíla sem vega meira en 3500
kg.
- Nú hefur reglum verið breytt þannig að alla jeppa/palljeppa
skal skylduskoða strax ársgamla.
93
Þannig getum við minnkað eyðslu
Einu viðbrögðin gegn háu eldsneytisverði sem
skila árangri strax er það sem við gerum sjálf
til að minnka eldneytiskaup. Þeir sem geta nota bílinn
minna, t.d. þeir fáu sem eru svo heppnir að geta hjólað
til og frá vinnu geta slegið 2 flugur í sama högginu,
en hinir geta pælt í eftirfarandi staðreyndum:
o Dekk með grynnra munstri en 3 mm auka eyðslu (bilið frá
jaðri 100-krónupenings að fæti tölunnar 100
er 3 mm). Misslitin dekk og of lin dekk geta aukið eyðslu um
1-2 lítra á hundraðið (auk þess að gera
bíl hættulegan). Hafið sama þrýsting í
öllum dekkjum, 30 -32 psi.
o Endurnýjaðu smurolíu samkvæmt tilmælum
framleiðanda (km og gæðaflokkun olíu) og líttu
á þá ráðgjöf sem hámarksnotkun.
o Óhrein loftsía eykur eyðslu. Endurnýið
loftsíuna einu sinni á ári. (Loftsíur sem
auka afl (og sparneytni umfram venjulegar síur) gera það
með því að sía minna sem þýðir
aukið slit á vél).
o Endurnýið kerti í bensínvél samkvæmt
tilmælum framleiðanda um akstur (km) og gerð kerta (handbók
bílsins). Í mörgum nýrri bílum eru
kerti með skaut húðuð platínu- eða irridíum
og þarf ekki að endurnýja fyrr en eftir 90 þús.
km (enda oft dagsvinna á verkstæði). Í sumum
eldri bensínbílum með venjuleg kerti (t.d. Benz og
Musso) má minnka eyðslu með því að endurnýja
þau á 10 þús. km. fresti (klukkustundarvinna).
o Eldri gerðir bensínbíla eru með kertaþræði
(kolaþræði) sem endast 80-100 þús. km.
Lélegir kertaþræðir deyfa neista og geta aukið
eyðslu verulega. Einkennin eru gangtruflanir og sótug kerti.
o Keyptu ekki sjálfskiptan jeppling með sítengt fjórhjóladrif
og bensínvél: Þrátt fyrir smæðina
eyðir hann 15-16 lítrum að meðaltali þegar
jepplingar af svipaðri stærð með hlutadrifi eyða
9 lítrum. (Til nánari skýringar skal bent á
að margir nýrri jeppa (t.d. Chevrolet Captiva, Ford Escape,
Hyundai SantaFe/Tucson, Kia Sportage, Honda CR-V o.fl. eru með sjálvirka
tölvustýrða tengingu fjórhjóladrifs (TOD)
og aka því að jafnaði í framhjóladrifi
eingöngu. Þeir jepplingar eyða um 10 - 12 lítrum
í blönduðum akstri. Toyota RAV4 (til og með árgerð
2005) er hins vegar alltaf í fjórhjóladrifi og
eyðir 15-16 lítrum sjálfskiptur þrátt
fyrir að vera minni og þrengri. Nýr og stærri
RAV4, sem kom 2006, er allt annað tóbak; sá er með
millidrifi sem velur sjálfkrafa framdrif og fjórhjoladrif
eftir veggripi og eyðir 9-10 lítrum..
o Aktu jeppa ekki að staðaldri með handvirkar framdrifslokur
stilltar á LOCK. Þannig stilltar framdrifslokur gera það
að verkum að framhjólin snúa öxlum og mismunardrifi
(þótt stillt sé á 2H í mælaborði)
í stað þess að fríhjóla á
hjólnöfunum. Óþörf umframeyðsla jeppans
verður 1-2 lítra á hundraðið.
o Aksturslag með stöðugri inngjöf sparar eldsneyti.
Í stað langs máls má lýsa sparakstri
þannig að því minna sem þú þarft
að nota bremsurnar því minna eldsneyti notarðu
að jafnaði til aksturs.
Smurolíublettir í tauáklæði
Spurt: Ég varð fyrir því óhappi að
hundurinn minn hafði stigið í olíu og skildi eftir
sig nokkra ljóta olíubletti í ljósgráu
tauáklæðinu á aftursætinu í bílnum
mínum. Ég hef verið að leita mér upplýsinga
um efni sem mætti nota til að ná þessum blettum
úr en hef ekki orðið annars vísari, enn sem komið
er, en að alls ekki sé sama hvernig það er gert.
Hvað er hægt að gera í svona málum annað
en panta nýtt áklæði?
Svar: Aðalatriðið er að reyna ekki að fjarlægja
blettina með leysiefni á borð við bensín,
terpentínu eða trýklóretýlen (blettahreinsir).
Það er hægt að fjarlægja svona bletti fullkomlega
með því að nota sérstakt efni sem brýtur
niður fitusýru- og kolvatnsefniseindir olíunnar á
lífrænan hátt. Eitt þeirra efna, sem undirritaður
hefur góða reynslu af, er blettahreinsir frá Undra.
Sé farið nákvæmlega eftir leiðbeiningunum
má ná ótrúlegustu fitu- og málningarblettum
úr áklæði, teppum, fatnaði o.s.frv. með
þessu efni frá Undra. Það fæst m.a. í
Bykó, Hagkaupum og víðar (sjá www.undri.is).
Húsbílar á fjallavegum
Spurt: Við létum drauminn rætast og festum kaup á
nýjum húsbíl. Hann er byggður á sendibílsgrind
og með drifið á framhjólunum. Er óhætt
að fara hálendisvegi á svona bíl án
sérstakra ráðstafana, t.d. hlífa og styrkinga?
Svar: Það fer að líkindum eftir tegund og stærð
bílsins hvort styrkinga er þörf, en húsbílar
eru algeng sjón inni á hálendinu á sumrum.
Húsbílaeigendur hafa með sér samtök og
halda úti vefsíðunni www.husbill.is og eru þar
ýmsar nytsaman upplýsingar. Renniverkstæði Árna
Brynjólfssonar í Hafnarfirði hefur um árabil
sérhæft sig í viðgerðum, breytingum og styrkingum
á húsbílum auk þess að annast ísetningu
alls konar aukabúnaðar svo sem bakkmyndavéla o.fl.
Hlutverk jafnvægisstangar
Spurt: Nýi jeppinn minn er búinn jafnvægisstöngum
(ballansstöngum) að framan og aftan. Stangirnar aftengjast
þegar sett er lága drifið og ekið hægt yfir
ójöfnur og tengjast sjálfkrafa aftur á ákveðum
hraða. Mér skilst að svona stangir séu í
öllum bílum þótt þær aftengist
ekki sjálfvirkt. Hvaða tilgangi þjónar þessi
búnaður?
Svar: Jafnvægisstöngin er yfirleitt u-laga. Rétt á
undan vinkilbeygjunum á þeim kafla sem er þversum
er baulum fest upp í botn bílsins á hvorri hlið.
Stangirnar, sem eru samhliða hásingu geta verið aftan
eða framan við hana. Stöngin leikur í gúmfóðringum
í baulunum. Endar stangarinnar eru liðtengdir hásingunni
hvor við sitt hjól. Þegar bíl er beyg á
ferð leggst hann á þau hjól sem eru utar í
beygjunni vegna flóttaaflsins. Við hallann flytur jafnvægisstöngin
hluta álagsins á ytri hjólin yfir á hjólin
sem eru innar í beygjunni og kemur þannig í veg
fyrir að þau missi veggrip. Halli bílsins í
beygju minnkar og stöðugleikinn jafnframt með betra veggripi.
Jafnvægisstöngin gerir það að verkum að
þyngdarmiðja bílsins færist minna til í
láréttu og lóðréttu plani. Það
gefur augaleið að jafnvægisstöngin minnkar slaglengd
fjöðrunarinnar, jafnvel svo að þegar ekið er
yfir miklar ójöfnur nær hjól ekki nógu
langt niður til að ná gripi. Þess vegna eru stangirnar
aftengdar við þær aðstæður en tengdar
aftur til að tryggja akstursöryggi þegar komið er
á slétt undirlag og hraði aukinn á ný.
Því sverari sem jafnvægisstöng er, að öðru
jöfnu, því meiri áhrif hefur hún á
stöðugleikann og því stinnari verkar fjöðrunin.
Meira brotajárn
Aftur á aðalsíðu
|