|
Desember 2005. Skýringar á ástæðum galla í 2,7 lítra vatnskældum Porsche Boxster-vélum í bílum af árgerðum 1998 og 1999 (vélargerð 986/987). Við smíði Boxster (frumsýndur haustið 1996) var Porsche í samstarfi við Kolbenschmidt um framleiðslu á nýju vatnskældu 2,7 lítra boxaravélinni. Í hana voru notaðir svonefndir ,,Lokasil-sílindrar". Kostur þeirra er núningsflötur með umtalsvert minna viðnám sem eykur endingu þeirra, ekki síst með tilliti til stöðugt lengri tíma á milli þjónustu. Til að átta sig á ýmsu varðandi þessar vélar þarf að hafa í huga að þær eru með láréttum sílindrum og lárétta vélarblokk í miðjunni. Fyrstu Boxster-blokkirnar reyndust gallaðar að fleiri en einu leyti. Gallarnir byrjuðu að koma í ljós strax 1998 og hafa verið og eru enn að koma fram (nú 2005/2006). Alvarlegasti gallinn í fyrstu vélunum var steypugalli sem olli ,,svampmyndun" í álsteypunni. 1997 reyndust margar af þessum vélum leka smurolíu út í gegn um blokkina vegna vandamáls/mistaka við álsteypuna sjálfa; þegar blokkin er steypt í háþrýstimótum þarf loft að eiga greiða leið út úr álblöndunni við steypuna - sé álblöndunni þrýst of hratt í mótið getur loft lokast inni í henni í pokum. Pokarnir mynda ,,svamp" í steypunni. Þar sem ,,svampurinn" myndaðist lak smurolían í gegn um blokkarkápuna. Ástæða þess að olía lak út en ekki kælivökvi er rakin til aðferðarinnar við steypuna; loftpokarnir mynduðust neðst og aftast í miðju blokkarinnar - þar sem smurolían er. (Ástæða er til að blanda ekki þessum olíuleka saman við olíulekann í vatnskældu 911-vélinni sem er vegna sveifaráss/blokkarpakkdósar (RMS-problem = Rear Main Seal Problem). Annað þekkt vandamál er vegna gallaðra sílindra í 2,7 lítra vélum sem voru framleiddar seinni hluta árs 1998 og snemma árs 1999. Þær teljast allar framleiddar 1998 en eru einnig í Boxster sem seldir voru á fyrstu mánuðum ársins 1999. Það vandamál verður einnig rakið til framleiðsluaðferðarinnar. Sílindrarnir eru úr málmblöndu sem inniheldur silikon til varnar gegn sliti. Áður en blokkin er steypt raðar starfsmaður sílindrunum í steypumótið sem búið er festingum/stýringum fyrir þá. Sílindrarnir komu fullunnir frá fyrirtækinu Ceram Tec AG í Plochingen sem notar háþróaða frysti-steyputækni. Eftir að mótinu hefur verið lokað er blokkin steypt með háþrýstitækni (HPDC) og háfergjun (SC = Squeeze Casting). Notaðar voru 3 fergjur við steypun blokkanna með 1800 tonna fargi. Kostur ,,Lokasil-steypunnar" er sá að silikonið verður einungis á þeim flötum þar sem það gerir gagn. ,,Lokasil" er ódýrara efni en sílikonblönduð álsteypa (,,Alusil") og auðveldara viðfangs. Þessir sílindrar (eða fóðringar) innihalda mikið silikon (20-27%). Núningsviðnám í þeim er mjög lítið (minni varmamyndun - betri orkunýting - minna slit). Kolbenschmidt hefur einkaleyfisvernd á ,,Lokasil" en er jafnframt þekkt fyrir þróun og framleiðslu á sílindrum með Alusil- og Galnikal-aðferð/tækni. ,,Lokasil" er svokölluð ,,úrbruna-steypa". Það þýðir að silikonið í sílindrunum er bundið í trefjum sem brenna upp og hverfa við fargsteypun blokkarinnar. Með því móti vinnst tvennt í senn; sílikonið verður eftir nákvæmlega á þeim flötum sílindrans þar sem þess er þörf og sílindrar og blokk mynda eitt gegnheilt stykki og kemur þannig í veg fyrir misþenslu (hreyfingu) með tilheyrandi þéttivandamálum.
1998
olli óhapp hjá Kolbenschmidt skemmdum á steypufergjunni.
Viðgerð tók talsverðan tíma og hefði getað
valdið alvarlegum töfum á smíði og afhendingu
Boxster-bíla ef ekki hefði verið gripið til sérstakra
ráðstafana. Lausnin fólst í því
að endurvinna blokkir sem ekki höfðu staðist gæðaúttekt
og settar höfðu verið til hliðar. Flestar blokkirnar
voru með einn eða fleiri sílindra með steypugöllum
(aflögun eða ,,svampi"). Viðgerðin var einföld
og stóðst að öllu leyti staðlaðar gæðakröfur
- að því tilskyldu að hún væri rétt
unnin. Á meðan viðgerð á steypufergjunni fór
fram var unnið að því að gera við þessar
gölluðu blokkir hjá Kolbenschmidt. Viðgerðin
hófst á því að bora út gölluðu
sílindrana þannig að hægt væri að þrýsta
fóðringum í hana í staðinn. Til að
varna því að fóðringin gæti hreyfst
í blokkinni var fræst fyrir víðari hring eða
spori efst í sílindrahólfinu. Sporið var 2
mm víðara en ytra þvermál sílindrans/fóðringarinnar
og dýpt þess um 4,5 mm. Við ísetningu fóðringanna
var ákveðið að beita þrýstingi. Í
þeim verkþætti urðu mistök. Í sumum
tilfellum var þrýstingurinn meiri en þessi festihringur
fóðringarinnar þoldi. Afleiðingin varð sú
að sprungur mynduðust efst í fóðringunni.
Þegar efsti hluti fóðringarinnar, þessi festihringur,
losnaði sundur í vélinni undir álagi olli það
miklum skemmdum; brot úr hringnum eyðilögðu sílindrann,
stimpilinn, ventlahausa og brunahólfið; stimpilhringirnir
bitu sig í sílindravegginn og þrýstu fóðringunni
inn að miðjunni þar sem endi hennar rakst í sveifarásinn
með tilheyrandi alvarlegum skemmdum.
Porsche
hefur ekki gefið nákvæmar upplýsingar um hve
margar 2,7 lítra vélar með þennan galla er um
að ræða að öðru leyti en að þær
eru af þeim árgerðum sem nefndar eru hér að
ofan (1998 og 1999). Porsche hefur heldur ekki gefið upp nein vélar-
eða verksmiðjunúmer þeirra véla sem eru
með viðgerðar blokkir/sílindra. Ástæða
er til að nefna að eftir að þessi galli kom í
ljós, en það var yfirleitt á fyrstu 10 þús.
km var reynt að endurbæta aðferðina/tæknina
við viðgerð blokkanna hjá Kolbenschmidt. Nú
er hins vegar nokkuð ljóst að það hefur ekki
tekist að öðru leyti en því að flytja
eyðileggingu þessarra ákveðnu 2,7 lítra
véla fram yfir ábyrgðartímann. (byggt
m.a. á upplýsingum Porsche Club of America)
|
